145وسيلۀ جامه‌اى سياه پوشانيده شد... كه در آن طرازى ( \كمربند) از زرد قرار داشت، گفتنى است كه پيش از آن، اين طراز به رنگ سپيد بود.»

هنگامى كه جامه بر اثر توفان شديدى كه به سال 644ه‍ . ق. رخ داد، پاره شد.

منصور بن منعه بغدادى، بزرگِ حرم مكّى، جامه‌اى از پنبه، رنگ آميزى شده به سياه را بر كعبه آويخت و به وسيلۀ كمربند قديمى كه بر روى جامۀ پيشين وجود داشت آن را آذين كرد. ¹

گفتنى است نخستين بار نوشته بر روى كمربند در دوران خلافت «الناصر لدين‌اللّٰه عباسى» صورت گرفت كه ابن جبير در سفرنامۀ خود، به سال 579 هجرى در اين باره چنين ياد مى‌كند:

«... هنگامى كه روز سه شنبه سيزدهم شهر مبارك ياد شده (ذى الحجه) فرا رسيد. شيبيان جامۀ سبز درخشنده‌اى را كه ديده‌ها بدان روشن مى‌گرديد، بر كعبه قرار دادند. در بالاى جامۀ ياد شده نقش وسيعى به رنگ سرخ در سمت پيش روى كعبه و در برابر مقام كريم و در كنار درِ مكرّم بيت كه همانا صورت مبارك كعبه است قرار داشت. در زمينۀ نقش ياد شده پس از بسم اللّٰه آيۀ: إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّٰاسِ ² نوشته شده بود.

در بخش‌هاى ديگر آن، نام خليفه و دعا براى او، ديده مى‌شد. در پيرامونِ نقش ياد شده، دو طغراى سرخ با دايره‌هاى سفيد كوچك قرار داشت كه در آن با خط بسيار ظريفى، آياتى چند از قرآن و همچنين نام خليفه به چشم مى‌خورد...». ³

اين چنين در مى‌يابيم كه ابن جبير ضمن مطالبش از وجود كمربند «نقش وسيع به رنگ سرخ» ياد كرده كه پيرامون كعبه را از تمامى قسمتها دربرگرفته و درون آنها نوشته‌هايى قرار داشته است.

وى همچنين از ظهور نوشته‌هاى نوين بر جامۀ ياد كرده كه آن «دو طغراى سرخ با