70در داخل محوطه بزرگ اين ايستگاه، در گوشهاى از آن، مسجدى است بسيار كهنه و كثيف. اين مسجد در آثار تاريخى، با نام مسجد سقيا شناخته شده؛ جايى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله هنگام رفتن به بدر، در آنجا تأمل كردند. دربارۀ محل آن آمده: «انه يقع داخل سور بناء محطة المكة الحديدية فى العنبرية فى الجنوب الشرقى منها» 1 اندگى دورتر از مسجد، ماشينى از ادارۀ اوقاف ايستاده بود، از راننده كه تنها بود دربارۀ مسجد سئوال كرديم، گفت: مسجد نيست! اما وقتى به داخل رفتيم محراب مشخص بود، سه اتاق در عرض هم و محراب در اتاق وسط. طول مسجد با ديوار 12 متر و عرض ديوار 4 متر.
متأسفانه به دليل بىتوجهى محل زباله و حتى عذرات شده بود! دليل بىتوجهى به آن، با وجود بازسازىهاى اخير نسبت به مساجد، معلوم نشد. يك بنگلادشى نظافتچى در آنجا بود كه با زبان بىزبانى (كه نه عربى مىدانست و نه...) به او حالى كردم كه مسجد را تميز كند. بالاخره نفهميدم فهميد چه گفتم يا نه. در بازگشت به مسجد غمامه آمديم و نماز گزارديم. در كنار آن مساجدى با نامهاى ابوبكر، عمر و على عليه السلام و اخيراً مسجدى به نام عثمان ساختهاند (تأسيس 1406) كه عدد چهار تكميل شود و تبعيضى در كار نباشد! گويا محلى كه مسجد غمامه و مساجد ديگر ساخته شده محل اقامۀ نماز عيد بوده و قاعدتاً خارج شهر، و محتملاً هر خليفه در گوشهاى نماز عيد خوانده و بعدها به نام آنها مسجدى ساخته شده است.
زير پل كنار مسجد بلال امسال همانند سال قبل، محل خريد و فروش اجناس زائران ايرانى به تمام ملل؛ يعنى بازار بينالملل اسلامى! است.
اخبار ساعت سه تلويزيون را مىشنيدم و اينكه صاحب السمو الملكى امير عبدالله وليعهد ديدار با مردم داشته و درست در همان ابتداى اخبار يك ربع تا بيست دقيقه نشان دادن ملاقات بدون هيچگونه صحبتى روى نوار و تنها موزيك و بعد از آن اخبار. واقعاً چندش آور است اما براى مشتى عوام بىخبر تلقينى در دورن. صبح آقاى محمدباقر انصارى رئيس مركز اسلامى هامبورگ را ديدم. گفت كه امسال براى اولين بار يك گروه 21 نفره از زائران ايرانى مقيم آلمان و نيز چند آلمانى به حج آمده و در آنجا به يكى از كاروانها