69آن در راه احد كه به طريق سيدالشهدا شهرت دارد رفتيم، هر محلى نامى دارد و كوچهها نيز. ما به محله البيعه كه با نام «حى البيعه» شناخته مىشود رفتمى. مسجد بسيار زيبا و بزرگى با نام مسجد استراحتگاه (به عربى: المستراح) بو كه به تازكى؛ يعنى سال 1413 بازسازى شده بود. اين يكى از مساجدى است كه از دوران رسول خدا صلى الله عليه و آله بازمانده است.
معمالى آن بسيار ابتكارى و زيبا است و در كنار آن ساختمانى بسيار قديمى و كهن كه معلوم نشد چيست. مسجد مزبور در شارع اياس بن اوس بود. گفتنى است كه تمام خيابانهاى اطراف به نام شخصيتها اوس و خزرج از اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله هستند و گويا حىالبيعه نيز نامى است كهن. از مدينه به سوى احد، و اندكى قبل از مسجد استراحتگاه، مسجد كوچك اما بسيار قديمى است كه هيچ مشخصهاى ندارد، البته داخل مسجد نشان از آبادى داشت اما بر روى مسجد تابلويى نبود. آن مسجد نيز در حىالبيعه و در شارع مالك بن نميله واقع شده است. ماشين ما در آنجا خراب شد، زير سايهاى نشستم، در پيش رويم مطعم؛ يعنى رستورانى بود. روى تابلوى آن چند غذا نوشته شده بو: مطبخ البخارى، رز بخارى، عربى، كوزى، منتو، بف، رزكابلى، رزقابلى، رزبريانى، رزاوزبكى، شيشبره، و نام آشپز: حجى احمد محمد يوسف. والحق كه دهها نوع خوراك و شايد صدها در اينجا وجود دارد و بايد يك فرهنگ براى آنها نوشت.
مسجد سُقيا در عنبريه
ماشين روشن شد و براى ديدن مسجد سقيا به سوى عنبريه رفتيم. اين نام مربوط به يك بناى قديمى است با قدمت بيش از صدسال. زمانى عثمانىها خط آهنى به مدينه كشيدهاند و براى ايستگاه آن بناى جالبى در آنجا ساختهاند كه عنبريه ناميده شده است.
پس از، از بين رفتن راه آهن، بناها باقى مانده و زمانى براى كنترل گذرنامهها و اتوبوسها مورد استفاده بوده است. بيرون از بناى داخلى راهآهن عنبريه، مسجدى نسبتاً قديمى است كه مسجد عنبريه نام دارد، البته جنبۀ تبركى ندارد با اين حال حدود 10 تا 15 نفر در ساعت 11 صبح پشت درهاى بسته مشغول نماز بودند. ساختمان عنبريه از معدود ساختمانهاى از دورۀ عثمانى است كه وهابيون خراب نكردهاند. بر روى تابلوى مسجد نيز آمده: «اثرى» يعنى تاريخى.