147خود بردم تا قدرى بيشتر با او به صحبت بپردازيم كه متأسفانه مأموران سعودى به او اجازۀ حضور در هتل ما را ندادند.
آقاى زرىبافان كارشناس كنسولگرى ايران در جده:
من دو فرزند 14 و 11 ساله دارم كه همراه من و همسرم در جده زندگى مىكند. آنچه كه براى من جالب مىباشد عشقى است كه خداوند بصورت فطرى در بچهها براى زيارت خانه خودش قرار داده است. فرزندان من به خاطر رسيدگى به مسائل درسى خود حتى حاضر نيستند براى تفريح و ديد و بازديد و امثال اين كارها از خانه خارج شوند ولى همين ها با گريه از ما خواستند كه در ايام تشريق آنان را براى زيارت خانه خدا همراه بياوريم كه به لطف خدا موفق شدند احكام و مناسك حج را به شايستگى انجام دهند.
همينطور در اين سفر مادر همسرم كه پيرزنى است و از ناحيه پا ناراحتى دارد همراه ما بود. ايشان در ايام عادى بهيچ عنوان قادر به پيمودن مسافتهاى طولانى نيست اما در اين سفر فاصله عرفات تا مشعرالحرام و از مشعر تا منى را با پاى پياده طى كرد و هيچگونه ناراحتى هم نداشت. اينها كه لطف خداى تعالى به مهمانان خودش مىباشد بارى من خاطره است.
اميدى عضو كنسولگرى ايران در ايتاليا:
از خاطراتى كه براى من بيشتر قابل توجه بود، بحث نيرو و انرژى است كه خداوند متعال به زائران خانهاش در اين سفر روحانى عنايت مىفرمايد. با توجه به شرايط جوّى عربستان و حضور زائران براى مدت حدود سهشبانه روز در بيابانهاى اطراف خانه خدا - كه شرايط زندگى در آن كاملاً با زندگى شهرى مغاير است - بخاطر توانى كه خداوند عنايت مىنمايد هيچكس در خود احساس خستگى نمىكند. بواسطه حضور گسترده جمعيت در مراسم حج بسيارى پياده رفتن از عرفات به مشعر و از مشعر به منى را به سواره رفتن ترجيح دادند كه من هم از زمره اين افراد بودم كه بدليل پياده روى پاهايم 12 تاول زد كه راه رفتن براى من مشكل كرده بود اما عشق خانه خدا از حيث فيزيكى و معنوى كارى