397اختيار مىكرديم.
كاش نمازهاى نافله مربوط به هر نماز واجب را مىدانستيم و همه را مىخوانديم.
كاش پس از قرائت قرآن، اين كتاب آسمانى را بهجاى گذاشتن روى زمين، در قفسههاى مخصوص مىنهاديم.
كاش هنگام تردد در مسجد از جلوى هيچ نمازگزارى عبور نمىكرديم تا طبق فقه مذهب او مرتكب معصيت يا بطلان نمازش نمىشديم و اگر ناچار به عبور بوديم با مقدارى فاصله دست خود را حائل مىكرديم.
كاش براى رسيدن به نقطه معينى از مسجد، به ديگر مسلمانان فشار وارد نكرده، با اذيت آنان براى يك مستحب، مرتكب حرام نمىشديم.
كاش يك پلاستيك يا كيسهاى همراه داشتيم كه كفشهايمان را در مسجد داخل آن گذاشته، كفش آلوده را روى فرش و زمين مسجدالنبى صلى الله عليه و آله نمىگذاشتيم.
كاش در حال خواندن نماز، ذكرها را آرام مىگفتيم تا صداى بلند ما موجب بدبينى و حواسپرتى ديگران نشود.
كاش پس از نماز جماعت صبح، اقدام به خواندن نمازهاى مستحبى نمىكرديم تا ما را طبق مذهب خود مرتكب حرام يا مكروه ندانند.
كاش پس از سلام نماز هنگام سه تكبير، دستها را بلند نمىكرديم تا تفسيرهاى غلط عليه ما ننمايند.
كاش در هنگام نشستن در صفوف جماعت، با هر برادر سلام و مصاحبه و اظهار محبت مىكرديم.
كاش در مرثيهخوانىها، آرامش و متانت را حفظ مىكرديم و از نوحهخوانى با صداهاى بلند چشم مىپوشيديم
كاش يك ربع به اذان، خريد از مغازهها را تعطيل مىكرديم تا ما را متهم به سبك شمردن نماز نكنند.
كاش از يك ساعت به نماز از مسجدالنبى صلى الله عليه و آله بهسوى هتلها بازنمىگشتيم تا ما را