66اين سرزمين از نظر دارا بودن اسب،گاو و گوسفند،از شهرت بسزايى برخوردار بوده است و آب و هواى اين كشور،گرم و بسيار خشك مىباشد.
جمعيّت اين سرزمين،در حدود يك ميليون و ششصد هزار نفر است و مساحت آن كمتر از هشتاد هزار ميل مربع نمىباشد.پايتخت آن«مسقط»يا مسكت بوده كه داراى جمعيتى در حدود 25 هزار نفر مىباشد،فاصلۀ ميان اين شهر و شهر مكه، بيش از دو هزار كيلومتر است و داراى بندر كوچكى است كه كشتىها در كنار آن پهلو مىگيرند.
ساكنين آن به دو گروه تقسيم مىشوند:بدوىها يا چادر نشينان-كه اين گروه همواره به دنبال چهارپايان خود از اين سوى به سوى ديگر در حركت بوده و اغلب آنان از عرب عدنانيه به شمار مىآيند-ديگرى«عمانيها»-كه از فرهنگ نسبتاً بالاترى برخوردار هستند و از شهرنشينان به شمار مىآمدند و اغلب آميزهاى از هنديها و ايرانيان و بلوچها و عرب و سياهان زنگى تشكيل گرديدهاند.-
مردمان عمان،داراى مذهب«اباضيه»بودند كه اين مذهب منسوب به«عبداللّٰه بن اباض مرّى»-(از مرّىهايى كه در طرابلس غرب بوده)-است.لازم به ذكر است،مرّى كه عبداللّٰه به دو منسوب مىباشد،در سال 152 هجرى بر افريقيه شمالى مسلط شد و ادّعاى خلافت در آن را نمود.
عمان،در آغاز تابع حكومت«تبّعيان»بود كه در دوران رسول خدا صلى الله عليه و آله اسلام آوردند؛اين سرزمين،همواره پناهگاهِ خوارج بود و اينان از بيم خلفاى بنى اميّه و عباسيان بعلت دورى از دسترس خلفا،بدان پناه مىآوردند.بازرگانان عمانى بوسيله كشتى از جزاير موجود در اقيانوس هند مانند؛جاوه،سوماترا و ديگر ساحلهاى افريقاى شرقى در رفت و آمد بودند.اين برخوردها موجب مىگرديد تا آثار بتپرستى را از ميان آنان محو كرده و دين مبين اسلام را به آنها عرضه نمايد.رفت و آمد عربها بدان جزيرهها و شبنشينى مسلمانان با آنان،آنچنان مؤثر گرديده بود كه مسلمانان همواره از مقام و منزلتى والا برخوردار گرديده بودند.
در سال 1508 ميلادى،پرتغاليها بر سواحل عمان دست يافتند و مسقط را پايگاهى