54پس خيرالدين به همراه هداياى بسيارى كليدهاى سرزمين خود را براى سلطان سليم ارسال نمود.سلطان سليم نيز خيرالدين را بر سرزمين حكومتى سابق خويش همچنان ابقا كرد.از آن پس،قدرتِ خيرالدين رو به فزونى گذاشت و سلطنتى قدرتمند براى خود به وجود آورد.خيرالدين به هنگام خلافت سلطان سليمان،به سوى(آستانه) حركت كرد و از سوى او مورد تكريم و تعظيم قرار گرفت و لقب«پاشا»به او داده شد، هنگامى كه او در آستانه قرار داشت«شارلكان»پادشاه فرانسه،به همراه لشكر عظيمى كه تعداد بسيارى از مردمان اسپانيا نيز در آن شركت كرده بودند،به سرزمين الجزاير حمله كرد.
حسن آغا،جانشين خيرالدين،در حكومت الجزاير با آنان به مقابله برخاسته و پس از جنگى سخت آنان را شكست داد و لشكريان مهاجم با از دست دادن بسيارى از مهمات و غرق شدن كشتىهاى جنگى خود،از راه دريا متوارى گرديدند.در اين هنگام فرمانى از سوى خليفه صادر گرديد كه بر طبق آن«خيرالدين پاشا»فرمانده نيروى دريايى عثمانى گرديد.بنابراين از آن پس دولت عثمانى همواره افرادى را به عنوان والى بر الجزاير تعيين مىنمود.
اين وضع همچنان برقرار بود،تا اينكه در سال 1247 هجرى(1831 ميلادى) فرانسويان بر الجزاير دست يافتند و از آن پس اين سرزمين را مستعمرۀ خويش نمودند.
تونس
اين بخش در قديم،نخست در دست بربرها قرار داشت،آنگاه«فنيقيان»آن را تسخير كردند و شهر«قرطاچِنّه»را-در قرن نهم پيش از ميلاد-در آن به وجود آوردند.
آثارِ باقيمانده از اين شهرِ كُهَن،هنوز در نزديكى شهر تونس ديده مىشود.آنان داراى حكومت پيشرفتهاى بودند كه تا نيمۀ قرن هشتم پيش از ميلاد برقرار بود.سپس روميها آن را تصرّف كرده و آنگاه پس از آن،در سال 27 هجرى به وسيلۀ مسلمانان فتح گرديد.
اين سرزمين در آغاز،به صورت تابعى از ولايت مصر اداره مىشد،تا اينكه پس از مدّتى دولت بنى اغلب در سال 184 هجرى در آن پى ريزى شد.آنان اعلام استقلال