1) .هنگاميكه دولت سلجوقيان در سال 699 هجرى رو به ضعف گذارد،دولتهاى كوچك بسيارى،خود رااز حكومت مركزى جدا كردند كه از آن ميان دولت ترك در بخش آناتولى تركيه بود.در سال 699 هجرى«سلطان عثمان تركى»در آناتول ظهور نمود و به فضل و عدل مشهور گرديد،كم كم فتوحات او به سوى درياى روم غربى و داردانيل و شمال بوسفور كشيده شده و پس از آن در سال 726 هجرى«بورسا»را فتح نمود،پس از مرگ او فرزندش«اورخان»جانشين وى گرديد،او از دريا عبور كرد و به سوى اروپا رهسپار گرديد كه در اين حركت شهر«گاليپولى»را به تصرّف خويش در آورد.پس از او فرزندش«مراد اول»به جانشينى او در آمد و به سوى اروپا لشكر كشيد.مراد اول سرزمين صربستان و بلغارستان و آلبانى را به تصرف خود در آورد.فرزندش«بايزيد»پس از او به جانشينى وى در آمد و پادشاهان فرانسه و مجارستان و آلمان را كه عليه وى هم پيمان گرديده بودند،شكست داد،او پس از آن،به قصد فتح قسطنطنيه به سوى اين شهر حركت كرد،ليكن در اين ميان با خبر گرديد كه تيمور لنگ پادشاه مغول قصد سرزمين او كرده است،پس به سوى او حركت نمود كه در اين جنگ به دست تيمور اسير گرديده و همچنان در اسارت باقى ماند تا درگذشت.پس از او،فرزندش«سلطان محمد بن بايزيد»به سلطنت رسيد و سرزمينهاى پدر را باز پس گرفت،تا اينكه در سال 823 هجرى درگذشت.پس از او نوادگان وى حكومت را در دست داشتند تا اينكه سلطان محمد در سال 857 هجرى قسطنطنيه را فتح كرد و سپس بوسنى و هرزگ و طرابوزان را نيز به تصرف در آورد و بر بسيارى از جزيره‌هاى اين منطقه دست يافت. سرزمين عثمانيان همچنان بدين صورت باقى بود،تا اينكه سلطان سليم اوّل به سلطنت رسيد و ديار بكر و كردستان را نيز به تصرف خويش در آورد و با ايرانيان از در جنگ در آمد و پيروز شد،از آن پس،سلطان عثمانى سرزمين ايران را رها كرد و قصد جنگ با مصريان نمود و در سال (922 هجرى) مصر را به تصرف خود در آورد.عثمانيان همچنان يكى پس از ديگرى بر رياست دولت عِليِّه مى‌رسيدند،تا اينكه در تاريخ (28 ربيع الثانى سال 1327 هجرى) مطابق با (27 آوريل سال 1909 ميلادى) سلطنت به«محمد خامس»يا سلطان محمد پنجم رسيد.