457كاروان همايونى در ميان اين استقبال،در ساعت 2/5،به كاخ وارد گرديد.شب هنگام قاهره در زير پرده‌اى از نور و زيبايى فرو رفت و كميتۀ برگزارى جشن،برنامه‌هاى جلوس خديوى را با زيبايى و جلال خاصى،آغاز نمود.
خارجيان نيز در آن جشن و سرور شركت كرده بودند و محله‌هاى خود را با زيبايى و شكوه خاصى زينت داده بودند.به طور كلى مى‌توان گفت:قاهره در جشن و سرور و چراغانى فرو رفته بود.طاق‌نصرت‌هاى بى‌شمارى در مسير خديو،از ايستگاه تا كاخ،بر پا گرديده بود.كه همگى با لوسترها و شمع دان‌هاى زيبايى آذين شده بود.اين طاق نصرت‌ها آن چنان نورانى بود كه گويى كمانى از نور را به پا داشته‌اند.كميته برگزارى جشن،خيمه‌هايى را در ميدان«عابدين»بر پا نموده بود كه اين سراپرده‌ها همگى پوشيده از نور و گل‌هاى گوناگون بود.روشنايى و نور اين چادرها،آن چنان بود كه به درون كاخ سراى خديو نيز نفوذ مى‌نمود.خديو در ساعت دو و نيم به محل تعيين شده وارد گرديد و مورد استقبال گرم و شايان اعضاى آن قرار گرفتند.در اين هنگام،رييس هيأت،عثمان بك مرتضى،رايزن دادگاه استيناف قاهره و اسكندريه،به نمايندگى از سوى ديگر اعضا خطابه بسيار زيبايى را در حضور ايشان ايراد نمود كه در آن خطابه،ضمن شكرگذارى از درگاه بارى تعالى،به مناسبت سلامتى مراجعت ايشان به مملكت،از حضور ايشان در اين جشن سپاسگزارى و تشكر نموده بود.سپس خديو در پاسخ وى،خطابۀ فصيح و بليغى را عنوان نمود و در آن خطابه از همت و زحمات آنان قدردانى نمود.در اين هنگام،با شيرينى از ايشان پذيرايى گرديد كه پس از آن كه اندكى از آن ميل نمودند،دستور دارند كه به حاضرين در مجلس نيز تعارف گردد.
در اين لحظه شاعر مشهور مصرى و نابغۀ دوران،«حافظ افندى ابراهيم»،به پا خواست و شعرى زيبا را كه نشانه‌اى از بلاغت و فصاحت وى بود،بالبداهه در اين جشن پر شكوه سرود و ضمن آن ابيات،مراجعت حضرتش را به مصر،تبريك و تهنيت گفت.
خديو از او سپاسگزارى كرد و سپس مراتب تشكر و قدردانى خود را مجدداً از رييس كميته برگزار كنندۀ جشن و ساير اعضاى آن به جاى آورد و در پايان،بر كالسكۀ خويش سوار شد و از ميان هزاران نفر كه در دو سوى خيابان آذين بندى شده ايستاده بودند و