431دچار مى‌گردند.
حكومت مصر،دستگاهى را براى تقطير و تصفيۀ آب دريا براى آشاميدن،در اين مكان قرار داده است؛ليكن به علت بى‌نظمى كار دستگاه و نيز لزوم اجازه گرفتن براى استفاده از آب آن همين عوامل موجب گرديده است تا فقرا و نيازمندان،نتوانند از آن بهره‌مند گردند و گمان نمى‌كنم كه اين گونه مشكلات از سوى حكومت-والا قدر-ما ايجاد شده باشد،ليكن شايد هم سختگيرى از طرف كارگران آن ايجاد شده كه اين چنين وضعيتى را به وجود آورده است.
در صورتى كه دولت جديد عثمانى،متوجه اين مطلب شود و شركت‌هاى كشتيرانى خود-به ويژه شركت خديوى را-بدين محل اعزام نمايد،مى‌تواند از سختى‌ها و مشقت‌هاى حاجيان در اين محل بكاهد.
حاجيان مصرى،از«ينبع»به«طور»منتقل مى‌گردند و در آنجا،در صورتى كه به قرنطينه بهداشتى نياز باشد،روزهاى تعيين شده را در قرنطينه مى‌گذرانند.
«طور»فضايى پهناور و وسيع است كه روى مدار جغرافيايى و در طول 33 درجه و 37 دقيقه و عرض 28 درجه و 14 دقيقه قرار دارد و فاصلۀ ميان آن و«سوئز»،125 مايل مى‌باشد.از اين نقطه،با برق (تلگراف) يا پست حاجيان بازگشت سالم خويش را به اطلاع خانواده‌هاى خود مى‌رسانند.پيش از تلگراف و پست،اين كار به دست برخى افراد صورت مى‌گرفت كه به همين منظور به«طور»يا«وجه»آمده بودند و برابر گرفتن خبر سلامتى آنان و رسانيدن نامه به خانواده‌هايشان حق الزحمه‌اى نيز مى‌گرفتند.
«طور»دهكده كوچكى است كه بر ساحل شرقى خليج سوئز قرار دارد و اغلب ساكنين آن را قبطى‌ها و رومى‌ها تشكيل داده‌اند و در اطراف آن بدويان مسكن گزيده‌اند.
در نزديكى دهكده طور،چشمۀ آب گرمى جريان دارد كه«عباس پاشاى اول»ساختمانى بر آن بنا كرده است و بدان«حمام موسى»مى‌گويند.گفته مى‌شود:اين آب براى بيمارى روماتيسمى مفيد مى‌باشد.از اين دهكده تا«دير طور»معروف-مسافتى به اندازه مدت زمان دو روز با شتر،راه دارد؛در آن مكان باغ‌هاى ميوۀ فراوانى وجود دارد.در شمال شرق اين مكان،كوه مناجات يا«جبل المناجاة»واقع شده است اين كوه محلى است كه