417جماعت قرار مى‌دهند و در پايان،طى مراسم با شكوهى،تمامى شمع دان‌ها،مجدداً به درون حجرۀ شريف منتقل مى‌گردد.معمولاً در انتقال شمع دان‌ها،برخى از امرا و اعيان، به دعوتى كه از سوى بزرگ خدمتگزاران حرم نبوى شده‌اند به حرم مى‌آيند و در مراسم شركت مى‌نمايند.نماز صبح هم تقريباً به همان شكل برگزار مى‌گردد.
اما نماز عيد،به وسيلۀ دو امام جماعت،نخست امام جماعت شافعى و ديگرى حنفى در مسجد نبوى برگزار مى‌شود.پس از نماز همگى به زيارت مرقد رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌آيند و سپس به سوى خانه‌هاى خويش رهسپار مى‌گردند و روز عيد را به ديد و باز ديد و جشن و سرور مى‌گذرانند.
مدينه در سه قرن نخستين بعد از هجرت،در كمال پيشرفت ادبى و مادى قرار داشت.در آن هنگام تمامى فضاى مدينه و به ويژه در شمال،شرق و جنوب پوشيده از باغ‌ها و كشتزارها بود.و مردم مدينه داراى مناطقى زيبا و كاخ‌هايى مجلل در«وادى العقيق»بودند،زيرا اين دشت داراى آبى فراوان و گوارا و سرزمينى حاصل خيز،پر از گل و گياه و ميوه بود.اين سرزمين عمدتاً متعلق به همسران پيامبر صلى الله عليه و آله بود.از مكان‌هاى مشهور آنجا مى‌توان«زغابة»،«اضم»،«غابه»،«حصير»،«خليفه»و«جثجاثه»را نام برد كه تمام اين سرزمين‌ها متعلق به عبداللّٰه بن زبير و فرزندان او مى‌باشد.
سپس«حمراء الاسد»است كه در آن كاخ‌هاى فراوانى متعلق به قريشى‌ها و«خاخ» كه متعلق به علويان مى‌باشد را مى‌توان برشمرد.دربارۀ خاخ«احوص»اين چنين سروده است:
لها منزل بروضة خاخ
ومصيف بالقصر قصر قباء
مشهورترين مكان‌هاى آن:«ثنية الشريد»،«غراء»،«مُعَرّس»،و«بيداء»است كه خانه‌هاى اشراف قريش در آنجا قرار دارد اين خانه‌ها بيشتر در دامنۀ كوه«عير»در سمت راست شخصى كه از مكه وارد مى‌شود،قرار داشته است.
در سمت ديگر مكانى به نام«جمّاء»وجود دارد و در برابر آن در تنگۀ«حرة الوبره» در چهار مايلى از مدينه به ضفيره،سرزمين«عروه بن زبير»برمى‌خوريم كه قصر معروف