416مى‌ايستند و مردم به آنان تسليت مى‌گويند.
اين سنت،بسيار قديمى و كهن است و گفته مى‌شود كه پس از رحلت حضرت امام حسن عليه السلام و دفن ايشان در بقيع،برادر آن حضرت يعنى امام حسين عليه السلام،در كنار«باب البقيع»ايستاد و مردم مدينه به ايشان تسليت گفتند.
از عادت‌هاى ديگر اهل مدينه اين است كه مردان و زنان در روز پنج شنبه پس از نماز عصر به بقيع مى‌آيند و به پيروى از سنت رسول خدا صلى الله عليه و آله،بر روى مزارها دستۀ گل قرار مى‌دهند.
ديگر از عادت‌هاى آنان اين است كه در ماه رمضان يك ساعت پيش از غروب به حرم مى‌آيند و در اطراف حجرۀ شريف جلوس مى‌نمايند.آنان اين لحظات را به تلاوت قرآن كريم و فرستادن درود و سلام بر پيامبر صلى الله عليه و آله در حرم سپرى مى‌كنند.هنگامى كه توپ افطار شليك مى‌گردد،براى هر يك مقدارى افطار ساده كه شامل نان و پنير،زيتون،خرما، شيرينى و جز اينها مى‌باشد مى‌آورند كه در اين هنگام با دعوت ديگران بر سر سفرۀ افطار خود،روزۀ خويش را افطار مى‌كنند و سپس باقى مانده از غذاهاى ياد شده را در اختيار فقرا و بى‌نوايان قرار مى‌دهند.پس از افطار يك ربع ساعت را بدين منوال مى‌گذرانند، سپس نماز مغرب را به جماعت در حرم ادا نموده و همگى به سوى خانه‌هاى خويش رهسپار مى‌گردند.البته تعداد فراوانى را نيز هنگام افطار به عنوان ميهمان به خانه‌هاى خويش مى‌برند و پس از خوردن شام مجدداً براى انجام نماز عشا به حرم مراجعت مى‌كنند.
پس از نماز عشا،نماز«تراويح»آغاز مى‌گردد،نماز گزاران به پنجاه يا شصت گروه تقسيم مى‌شوند كه هر يك از گروه‌ها داراى امامى مجزا مى‌باشند.در برابر هر امام جماعت دو شمعدان به شكل‌هاى متفاوت قرار مى‌دهند و بنا بر اين كه كدام امام در خواندن نماز سرعت بيشترى دارد،هر يك از افراد در پشت سر امام مورد نظر خود،نماز «تراويح»را مى‌خوانند.
پس از پايان نماز تراويح،جشن شمع آغاز مى‌گردد.زيرا در ماه رمضان كليه شمعدان‌هاى طلايى و نقره‌اى را از حجرۀ شريف خارج مى‌كنند و در برابر هر امام