389باريك‌تر از سوره فوقانى نوشته شده است كه در آن نام‌هاى پيامبر صلى الله عليه و آله نوشته شده است.
منظومه«برده»در اطراف گنبدهاى مسجد نوشته شده است و در گوشه‌هايى كه اين گنبدها بر آن بنا شده،نام‌هاى جلالۀ خداوند،رسول او و برخى از صحابه نقش بسته است.تمامى اين نوشته‌ها،با خط بسيار زيبا و هنرى جايگزين شده است؛اين خط از آثار گران بهاى خطاط مشهور،مرحوم«عبداللّٰه بك زهدى»بود كه از سوى سلطان عبدالحميد براى همين امر به مدينه فرستاده شده بود و نامبرده مدت ده سال و اندى را در مدينه گذرانيده و نبوغ و هنر خط خويش را در آن جا به نمايش گذارد.
در كتاب«مرآة الحرمين»آمده است كه هزينۀ اين ساختمان در حدود چهار ميليون ليرۀ عثمانى بوده است.
در اين مسجد،اثرى 1از پادشاهان بعدى ديده نمى‌شود و تنها جريان اتصال برق 2است كه در زمان سلطان عبدالحميد (عثمانى) بدان جا كشيده شد و روشنايى حرم شريف نبوى به طور رسمى،در روز جشن افتتاح راه آهن حجاز در مدينه منوره و در 25 شعبان سال 1326 هجرى آغاز گرديد.
مقصوره شريفه از جنس مس زرد رنگ بود كه با ظرافت خاصى آن را ساخته بودند.
اين مقصوره به هنگام ساختمان قايتباى از مسجد النبى به سال 888 هجرى ساخته شده است.مقصوره داراى درى در روضۀ شريفه است كه بدان«باب الرحمه»يا«باب الوفود» گويند.در كنار آن و در سمت جنوب پنجره‌اى نصب شده كه رو به آنجا باز مى‌شود و