388مشاهده مى‌كنيد.سپس حجرۀ شريف را با استحكام و جلال خاصى كه هم اكنون قابل مشاهده است مرمت نمودند و از نو بنا نهادند.همچنين روى گنبد پيشين آن گنبدى بزرگ بنا كردند و در سمت غربى حرم يعنى در سمت راست شخص وارد شونده از«باب السلام»،مدرسۀ بزرگى را ساخت و وقفيات فراوانى را براى آن برقرار كرد؛اين مدرسه هم اكنون هم به نام«قايتباى»ناميده مى‌شود براى اين مدرسه در مصر درى ساختند و در هنگام اين ساختمان به مدينه ارسال نمودند كه در جايگاه«باب السلام»نصب شد كه اين در را اين جانب مشاهده كردم و هنگامى كه اين ورودى در ساختمان زمان سلطان عبدالمجيد (عثمانى توسعه يافت) آن را به«باب المجيدى»انتقال دادند.
اين در ساخته شده از چوب گران قيمتى است كه با قطعه‌هايى از مس نقش دار و نوشته شده آذين گرديده است.اين در يكى از زيباترين آثار ساخته شدۀ مصر قديم است كه از زمانى كهن تا كنون باقى مانده است.
در سال 980 هجرى مسجد از سوى«سلطان سليم دوم»(عثمانى) مرمت گرديد و محراب زيبايى را در ميان مدرسه قايتباى و منبر شريف ساخت كه تمامى آن از كاشى‌هاى نقش دار بود كه به وسيلۀ آب طلا آذين گرديده بود.نامبرده در پشت محراب ياد شده نام خود را به خط ثلث بسيار زيبايى نوشت كه هم اكنون هر رهرويى كه از«باب السلام»به سوى حجرۀ شريف مى‌آيد آن را مشاهده مى‌كند.
در سال 1233 هجرى،سلطان محمود (عثمانى) گنبد شريف را مرمت كرد و در سال 1255 هجرى آن را با رنگ سبز زينت نمود.از آن پس،اين گنبد به«قبة الخضراء» معروف گرديد.در سال 1270 هجرى سلطان عبدالمجيد خان (عثمانى) فرمان داد كه مسجد از سوى شمال توسعه داده شود؛اين دستور عملى گرديد و آن را به شكلى كه هم اكنون ديده مى‌شود تغيير داد.
نامبرده آن را با نقش و نگارها و آذين‌هاى زيبايى مزين نمود كه نمى‌توان آن را به توصيف درآورد.پس از تزيين روى ديوار آن-از آغاز«باب السلام»در شرق-سوره الفتح را با خط ثلث برجسته،نوشت و سورۀ ديگرى كه در سطر زيرين آن است،با خطى ظريف‌تر ليكن برجسته‌تر،آذين نمود.اين كيفيت در سطر زيرين سوره ديگر با خطى