361صورت از آن جا عبور نمودند.سپس خديو به سوى سراپردۀ خويش رهسپار شدند كه در پشت اين گردنه و در جايگاهى به نام«نجوه»برپا گرديده بود.محل نجوه مكانى است كه قبيله«بلى»ادعا مى‌كنند جدّ ايشان در اين مكان مدفون گرديده است.
در پگاه روز 6 ژانويه خديو بر مركب خويش سوار شد و كالسكه‌هاى والا حضرت والده و كليۀ همراهان خديوى در هيأت كاروانى به حركت درآمدند و در اين دشت كه«وادى حلاوه»ناميده مى‌شد،گام برداشتند.از اين پس كم كم در ميان كوه‌ها فاصله‌اى ايجاد مى‌شد،به طورى كه در پايان،در ميان دو كوه شكافى به وجود مى‌آمد.پس از عبور از اين قسمت،در سرزمينى شنى با شيبى سى درصد بالا رفتيم و از سمت ديگر آن،كه دشتى شنى و خشن با رنگ سرخ بود پايين آمديم.در اين دشت همچنان گام برداشتيم تا اين كه به«وادى علا»رسيديم.از اين وادى راه از شمال به سوى جنوب منحرف گرديده و با اين كه زمين شوره زار است در آن درختان گز و گياه ترشك (كه از خوراك شتران به شمار مى‌آمد) فراوان ديده مى‌شود.
در ميانه اين دشت،ايستگاه«بدايع»قرار داشت كه خديو و كاروان همراه وى در ساعت ده صبح به سلامتى بدان جا رسيدند.
در اين مكان،جناب حسابدار«مدينۀ منوره»و حضرات آقايان مدير،خزانه دار حرم شريف و«بك باشى فؤاد بك»كه به عنوان ميهماندار خديو تعيين گرديده بود و نيز «شريف شحات»جانشين امارت مكه مكرمه،«شريف محسن»،«شيخ عبداللّٰه»بزرگ منطقه عوالى،«شيخ ابراهيم اسعد»،بزرگ خطباى حرم مدنى،«سيد حسن اسعد»،«شيخ يحيى»دفتردار امام حرم شريف،جناب ذى سعادت«صالح بك»رييس ادارۀ راه آهن حجازى و حضرات آقايان قائم‌مقام ايستگاه«علا»و بزرگ اعراب آن،قاضى«علا»، بزرگ اعراب«عنزه»،رؤساى قبايل آن و بزرگ قبيله«بنى سليم»(از حرب) همگى در انتظار قدوم خديو،به انتظار ايستاده بودند.
به هنگام تشريف فرمايى خديو،همگى پيش آمدند و ضمن عرض خير مقدم ورود ايشان را خوش آمد گفته و سلامتى و شادكامى حضرتش را از درگاه خداوند طلب كردند.
خديو پس از سپاسگزارى از آنان،به سوى سراپردۀ ويژۀ خويش رهسپار گرديد.