353شده بود.اما ساير بزرگان و رجال پاسدار و همراهان گران‌قدر او،بر كشتى رحمانيه سوار شدند.صبح روز 28 دسامبر،خديو با حضرات آقايان:فرزندان شريف،جناب قائم‌مقام جده،فرمانده نيروها (\قومندان) و همچنين كنسول‌هاى كشورهاى خارجى مستقر در اين سرزمين،در كابين خود ملاقات كرد و با آنان كه به صورت رسمى به حضورش شرفياب گرديده بودند،خداحافظى كرد و به خاطر ايجاد نظم و ترتيب از آنان قدردانى نمود.وى پس از آن تلگراف‌هاى تشكرى را به محضر خليفه،مقام صدارت عظمى،شريف و حكومت حجاز مخابره كرد و در آن پيام‌ها از عنايات و توجه آنان نسبت به خويش در زمانى كه در اراضى مقدسه بوده است،تشكر و قدردانى نمود.
پس از آن وى به نامه‌هاى حكومتى-كه با آخرين پست از جده براى ايشان ارسال گرديده بود-رسيدگى مى‌نمود.سپس بعد از صدور فرمان ايشان درباره برخى كارهاى مهم،دستور حركت كشتى را به مقصد وجه صادر نمودند كه اين حركت دقيقاً به هنگام ظهر صورت پذيرفت.شهر وجه بندرى است كه در ساحل سرزمين حجاز،كنار درياى سرخ واقع شده و در فاصلۀ 240 مايلى شمال جده قرار گرفته است.كشتى حامل خديو در ظهر روز 29 دسامبر وارد شهر«وجه»شد و در روز 30 دسامبر هم كشتى رحمانيه به آنجا وارد گرديد.
روستاى وجه و حركت از آن به سوى مدينه منوره
«وجه»دهكده‌اى است كه در عرض 26 درجه و 14 دقيقه و طول 36 درجه و 27 دقيقه جغرافيايى واقع شده است.در اين دهكده،حدود چهل خانه كوچك وجود دارد كه ساكنين آن از پانصد نفر تجاوز نمى‌كنند.
اين افراد تقريباً همگى از يك خانواده هستند كه به بديوى معروف مى‌باشند.از طرف پشت اين دهكده تپه‌اى بر آن تسلط دارد كه پادگان مستحكمى هم بر آن بنا گرديده