338آن كه آثار خستگى زيادى به آنها نمايان گردد.الاغهاى حساوى غالباً داراى مصونيت پوستى-نسبت به بيمارى جذام-هستند.
همچنين علاوه بر اين چهار پايان،قاطرهاى قوى هيكلى نيز وجود دارند كه غالباً آنها را از سرزمين شام و يا ايران به اين قسمت مىآورند.در اين شهرها اسب كمتر يافت مىشود و معمولاً اين نوع چهار پا،در طى كردن اين گونه راهها نيز تحمل مشقت و سختى فراوانى مىكند و لازم به تذكر است كه اين گونه اسبان پر طاقت در اينجا وجود ندارند زيرا اسباب موجود نوع خوب و عالى نيستند و اسبهاى خوب اين منطقه،بيشتر در سمت نجد يافت مىشوند كه معمولاً به بهاى گزافى به فروش مىرسند.
با تمام اين خصوصيات،هم اكنون اسب اصيل در نجد نيز بسيار كمياب است،زيرا انگليسىهاى ساكن هند،همه ساله تعداد فراوانى از اسبان اين ناحيه را مىخرند و غالباً از آنها در مسابقات اسب دوانى استفاده مىنمايند و آنها را با اسبان منطقه خود در مىآميزند و از نسل جديد آنان نژادى قوى و اصيل به وجود مىآورند.
راه مدينه
كاروان حاجيان از مكه به مدينۀ منوره،همواره بر حسب تبعيت مقدم و ساربانان شتران يكى از راههاى چهار گانه آن جا را انتخاب مىكنند؛اين راهها عبارتند از:راه سلطانى،فرعى،غاير و شرقى.
راه سلطانى
بهترين راه از نظر مسير و فراوانى آب همين راه است.كاروانى كه از مكه به سوى راه سلطانى خارج گردد،در آغاز از«باب العمره»خارج مىشود و به سوى شمال غربى به راه مىافتد،در ميان راه از ايستگاههاى زير عبور مىكند:
ايستگاه وادى فاطمه-در اين دشت آب گوارايى وجود دارد كه در نتيجۀ سيلهايى است كه از كوههاى طايف سرازير مىگردد و مشروب مىگردد؛در اين وادى باغهاى فراوانى ديده مىشود.در اين دشت عربهاى اشراف از دو خاندان«حسين»و«غالب»