314

قربانى

قربانى عملى است كه مردم از دير زمان همواره با تقديم آن به درگاه پروردگار قصد تقرب به او داشته‌اند.اما قربانى‌ها نسبت به زمان و مكان آن همواره متفاوت بوده است.

آنچه كه به عنوان نخستين قربانى در تاريخ بشر به ما رسيده است،قربانى«قابيل بن آدم» است.وى مقدارى از محصولات زمين خويش را به عنوان قربانى تقديم داشت و برادرش«هابيل»گوسفندى از گوسفندان خود را به عنوان قربانى پيشكش كرد.خداوند در اين باره مى‌فرمايد: وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبٰا قُرْبٰاناً فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِمٰا وَ لَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْآخَرِ ¹.

پس از طوفان نوح نيز حضرت نوح عليه السلام قربانگاهى براى رضاى خداوند به وجود آورد كه در آن حيوانات زيادى را به عنوان تقديم به درگاه الهى به آتش كشيد.حضرت ابراهيم عليه السلام نيز به وسيلۀ نان و شراب ²به خداوند تقرب مى‌جست.

پس خداوند در اين باره به او دستور داد كه به عنوان قربانى براى او گوساله،بز، قوچ،كبوتر و كبوتر چاهى ذبح نمايد (به سفر تكوين آيه 9 و 17 مراجعه كنيد).همچنان كه خداوند فرمان داد كه قوچى را به جاى فدا كردن فرزندش،قربانى نمايد.از آن پس عرب اين سنت را پيش از اسلام ميان خود معمول مى‌داشت و سپس مسلمانان نيز در عيد قربان از اين سنت پيروى كردند.فرزندان ابراهيم،قربانيان خويش را با آتش زدن،به درگاه خداوند تقديم مى‌داشتند.تا اين كه حضرت موسى آمد و قربانى را به خونى و غير خونى تقسيم نمود.و نوع دوم منحصر به چهار پايانى بود كه در راه رضاى خدا آزاد