243بودن ملت در نظر مىگرفتند و در پايان،پس از استحكام حكومت آنان،از اين مراكز گرد همايى به عنوان عرصۀ معلومات و افكار خود،استفاده مىنمودند.
اين مطلب همچنان ادامه يافت تا اين كه هم اكنون در اروپا به ويژه آلمان اين مراكز تعليم و تربيتى از قدرت و مهارت خاصى بهره گرفته است.
به اين ترتيب مىتوان گفت كه بازارهاى عرب در اين ميان از ويژگىهاى خاص ديگرى نيز بهرهمند بودند كه ديگران به پايۀ آن نمىرسيدند.
بازار«عكاظ»همواره در روز اول ماه ذى القعده برپا مىگرديد.
رسول خدا صلى الله عليه و آله چندين بار پس از بعثت براى نشر دين اسلام در ميان قبايل بدين بازار روى آورد و در آن بازار حضرت با«بقس بن ساده»برخورد نمود و مورد احترام فراوان او قرار گرفت.«عكاظ»بزرگترين بازار زمان جاهليت به شمار مىآمده است زيرا اطراف آن،جمعيت فراوانى سكونت داشتند و از قدرت بيشترى برخوردار بودند كه به هنگام برپايى اين بازار همگى شركت كرده و بدان شكوه و عظمتى مىدادند.
آنان در اين بازار به خريد و فروش مشغول و نيز به سرودن اشعار و مشاعره ميان يكديگر پرداخته و نسبت به دارايىهاى خود از نسب عظيم و يا كارهاى بزرگ بر يكديگر فخر فروشى مىكردند.
اين كارها به ويژه در قرن اول پيش از هجرت،به اوج خود رسيده بود.
آنان داراى مجالسى بودند كه در اين گرد همايىها منزلت هر گروه و قبيله از نظر شجاعت و فصاحت و آداب،مورد بررسى و شناسايى قرار مىگرفت و گاه در اين مجالس قبيلهاى،دشمن خود را به عنوان خطا كار و انحراف از راه حق معرفى مىكرد كه بيشتر اين گونه مذاكرات و اصطكاكها به مصالحه و آشتى خاتمه مىيافت و در اين ميان به محيط اجتماعى آنان سود فراوانى مىرسيد.
اشعار و سرودههاى زيباى آنان همواره به عنوان برترين،در كعبه آويز مىگرديد كه اين عمل خود موجب تكريم و شهادت بر برترى گويندگان آن در ميان عرب بود.
بزرگترين و مشهورترين اين آويزهها،همانا«آويزههاى هفتگانه» 1در كعبه مىباشد كه