237اين منزلت تا آنجاست كه به علت وجود جايگاه والاى كعبه در ميان قلبهاى مردم،حرمى را در اطراف آن گسترده و تا دور دست حريم آن به شمار مىآورند،به طورى كه هيچ انسانى بدان حرم وارد نگرديده مگر آن كه مُحرم شده و آنگاه كه بدان وارد شود،در حَرَم امن خواهد بود:
خداوند متعال به هنگام احتجاج بر مردم مكه اين چنين فرموده است: أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنّٰا جَعَلْنٰا حَرَماً آمِناً وَ يُتَخَطَّفُ النّٰاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ 1.
احترام و امنيت حرم تنها به انسان منحصر نمىشود بلكه حيوان و گياه را نيز در بر گرفته و آن دو نيز در اين محدوده از احترام و امنيت برخوردار مىباشند.
پيش از اسلام مكه داراى حزبى بوده است كه بدان«حلف الفضول»مىگفتند.در تشكيل اين حزب،«بنى هاشم»،«بنى مطلب»،«بنى اسد»،«بنى عبدالعزى»،«بنى زهره»و «بنى تميم»گرد آمدند و پيمانى بستند كه بر اساس آن هر يك از قبايل موظف شدند به يارى هر مظلومى از ساكنين مكه و يا از ساير مردمانى كه بدان شهر روى آوردهاند شتافته و داد وى را از ظالم بستانند.رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز در اين پيمان حضور داشتند.
حضرت رسول صلى الله عليه و آله در اين باره فرمودهاند:«خود شاهد اين پيمان بودم كه در خانه عبداللّٰه ابن جدعان بسته شد و اين پيمان از شتران سرخ مو در نزد من برتر بود و اگر در اسلام نيز به من پيشنهاد مىشد آن را قبول مىكردم».
فاصله ميان دايره حَرَم و نقطه مركزى آن يعنى كعبه،از سوى شمال و شرق و جنوب،در حدود پانزده كيلومتر و از سمت غرب در حدود يك سوم آن فاصله مىباشد.
حَدِ حرم از سوى جنوب مكانى است كه بدان«أضاه»-بر وزن نواه-گفته مىشود و از غرب با كمى تمايل به سوى شمال،دهكده«حديبيه»-كه«بيعة الرضوان»در آن جا صورت پذيرفت-واقع شده است.در راه«طائف»از شرق محلى است كه بدان«جعرانه» گفته شده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله شخصاً،از اين محل عمره به جاى آوردند.در پس اين دايره، دايره ديگرى قرار داد كه هر شخصى از آن عبور كند و قصد ورود به مكه را داشته باشد، بايد محرم گردد.فضاى ياد شده با اين كه منطقه حلالى به شمار مىآيد ليكن به عنوان