235برخى از آنان گفتهاند كه كعبه در آغاز به وسيله حضرت آدم عليه السلام بنا گرديده است،گروهى ديگر،سخنان ديگرى در اين باره آوردهاند.
آنچه كه واضح و آشكار است اين كه اين ديار از ابتدا در نزد عرب سرزمينى مقدس به شمار مىآمده است.نامگذاريى كه مصرىها بر اين سرزمين داشته و آن را سرزمين مقدس مىناميدهاند،گواه ما بر اين سخن است.
ايرانيان نيز كعبه را محترم مىشمردند و معتقد بودند كه روح«هرمز»در آن دميده شده است.آنان همواره از دير باز حج گزارده و در اين باره شاعر آنان پس از اسلام چنين سروده است:
و مازلنا نحجّ البيت قدما
و ديگرى نيز گفته است:
زمزم الفرس على زمزم
و ذاك من سالفها الأقدم
يهوديان نيز به كعبه احترام مىگذاردند و آن را به واسطۀ اعتقاد به دين حضرت ابراهيم عبادت مىكردند.مسيحيان عرب نيز احترامشان نسبت به كعبه كمتر از يهوديان نبود؛آنان داراى عكسها و تمثالهايى در درون كعبه بودند كه از آن جمله است،تمثال حضرت ابراهيم و اسماعيل عليهما السلام در حالى پيكان چوبى در دست داشتند و عكس حضرت مريم و مسيح عليه السلام در آن هنگام عرب بتهاى خويش را بر اساس معبودات هر قبيله و عشيرهاى در آن جمع كرده بودند به طورى كه بر بام كعبه نيز بتهايى قرار داده بودند.
تعداد بتها به 360 عدد مىرسيد.«عمرو بن لُحَى»بزرگِ خزاعيان نخستين شخصى بود كه به هنگام امارتش بر مكه و كعبه بتى را در كعبه قرار داد.نامبرده زمانى كه به شام مسافرت كرده بود،عبادت بتها را از آنان آموخته و عبادت«هُبَل»و«لات»و«مناة»را كه از الهههاى قوم«ثمود»بودند و آثارى از فرهنگ آنان روى آنها نقش بسته بود،به اين سرزمين منتقل نمود.