203كه«عبداللّٰه بن سعود»را در آنجا در محاصره قرار داد و در ذىالقعده سال 1233 هجرى پس از جنگ سختى بر وى دست يافت و«عبداللّٰه بن سعود»امير وهّابيان را به همراه تعداد بسيارى از فرزندان و خانواده و اطرافيانش دستگير نمود؛پس از آنكه شهر آنان را به ويرانى كشانيده بود همگى را به سوى مصر حركت داد.هنگاميكه خبر اين پيروزى به محمدعلى رسيد دستور داد قاهره را آذين كردند و نيز فرمان داد توپخانهها هزار توپ شليك نمايند.كاروان«ابن سعود»و همراهان او در آغاز ماه محرم سال 1234 هجرى به قاهره وارد شدند.ابن مسعود را در كاروانى عظيم وارد شهر كردند و محمدعلى نيز در روز دوّم،وى را با احترام در كاخ«شبرا»به حضور پذيرفت.
ابن سعودِ وهّابى در اين هنگام صندوق كوچكى را كه باقيماندۀ جواهرات در آن بود و پدرش از حجرۀ شريف نبوى،به يغما برده بود،همراه سه جلد قرآن نفيس كه با جواهرات گران سنگى تزيين گرديده بود و نيز سيصد قطعۀ بزرگ لؤلؤ و قطعهاى بزرگ از زمرّد را به محمدعلى تقديم نمود.پس از آن«عبداللّٰه بن مسعود»به آستانه (استانبول) منتقل گرديد و در آنجا بر دروازۀ«باب همايون»به دار آويخته شد.در اين سال«ابراهيم پاشا»حج بجاى آورد و به مصر بازگشت و هنگام مراجعت او هفت روز تمامى مردم شهر در جشن و چراغانى و آذين به سر بردند.بنابراين از آن پس سرزمين حجاز از شمال تا جنوب آن به زير فرمان«محمدعلى»درآمد.
پس از اين آل سعود تصميم گرفتند كه«نجد»را به تصرف خود درآورده و بعد از ويرانى مركز حكومتشان بدست«ابراهيم پاشا»،اين مكان را مركزى براى حكومت خود قرار دهند؛در اين هنگام بزرگ آنان،«فيصل بن تركى»عموزاده«عبداللّٰه بن مسعود»بود؛ هنگاميكه قدرتى به دست آوردند،محمدعلى از آنان بيمناك شد و در سال 1253 هجرى «خورشيد پاشا»را به سوى آنان فرستاد.او پس از جنگهاى متعدّدى كه با وهّابيان داشت، سرانجام بر«درعيه»دست يافت و در سال 1254 هجرى،فيصل را به همراه تعداد بسيارى از آل سعود دستگير نموده و به سوى مصر گسيل داشت.پس از او امارت به دست«خالدبن سعود»رسيد،ليكن«عبداللّٰه بن ثنيان»بر او خروج كرد و امارت را از دست وى خارج نمود.اين مطلب به اطلاع فيصل رسيد در حالى كه در قلعه مصر زندانى