199او شريف را چندين روز محاصره كرد ليكن به علت استحكام حصار مدافعين و نيروهاى مدافع وى نتوانست كارى از پيش برد بنابراين جدّه را به سوى شرق ترك نمود.
پس از آن شريف«غالب»در پايان ماه ربيعالاول به سوى مكّه حركت كرد و پيروزمندانه و بدون آنكه مخالفتى از سوى شريف«عبدالمعين»صورت گيرد،وارد مكّه گرديد.
بزرگان و رؤساى قبايل همگى رو به سوى او آوردند و با او هم پيمان گرديدند و جنگ ميان آنان و وهابيان تا ماه ذى القعده سال 1220 هجرى ادامه يافت.در اين هنگام پيمان صلحى ميان او و وهّابيان صورت گرفت كه بر طبق آن،وهّابيان تنها براى اداى مناسك حج مىتوانند به مكّه وارد شوند و سپس به ديار خويش بازگردند.در اين ميان شريف«غالب»از بيم وهّابيان همواره خود را به آنان نزديك مىكرد و به اعتقاد و مذهب آنان تظاهر مىنمود بطوريكه گاه دستور مىداد تا باقى ماندۀ گنبدهاى مزارهاى صالحان در مكّه و جدّه را ويران نمايند.
و ديگر آنكه به مؤذنها دستور مىداد كه اذان را بدون سلام و دعا ندا دهند و موارد ديگرى از اعمال وهّابيان را نيز انجام مىداد.در سال 1221 هجرى«سعود»محمل مصرى را در مكّه به آتش كشيد و براى محمل شامى نيز شروطى قرار داد اين محمل كه در آن هنگام حامل هديه هايى بود كه وى آنها را قبول نكرد و بدون انجام مناسك حج به ديار خويش باز گشتند.بنابراين از آن پس سفر اين دو محمل به مكّه قطع گرديد و در اين سال بود كه«سعود»تمامى جواهرات گران سنگى را كه در حجرۀ شريف نبوى در مدينه منوره قرار داشت به تصرف خويش درآورد.
همچنين قاضى مكّه و مدينه را-كه از سوى دولت عليّه (عثمانى) تعيين گرديده بودند-اخراج نمود.و در پايان حرمين شريفين را زير نفوذ مطلق و استبدادى خود درآورد.
هنگاميكه سلطان محمود (عثمانى) از اين جريان آگاه گرديد دستور داد «محمدعلى پاشا»سربازان خود را براى جنگ با وهّابيان مهيّا كند.ليكن نتوانست در آغاز كار اين فرمان را به مرحلۀ اجرا درآورد.زيرا پس از به قدرت رسيدن وى در مصر به سال 1220 هجرى شب و روز خود را در منظم كردن امور داخلى و بودجه و تقويت نيروى