182سال 746 هجرى ولايت مكّه را در اختيار فرزند وى،شريف-«عجلان بن رميثه»-،قرار داد.سپس«سلطان حسن بن محمد الناصر»در سال 760 هجرى او را عزل نمود،ليكن نامبرده مجددا از سوى«ملك منصور محمد»به امارت مكّه برگزيده شد و تا سال 766 هجرى همچنان بر آن پست باقى بود تا سرانجام در همين سال درگذشت.پس از او شريف«احمدبن عجلان»امارت مكّه را در دست گرفت،در اين زمان به دستور«ملك منصور»مالياتى كه بر اشياء ورودى به مكّه قرار داده شده بود لغو گرديد.و در مقابل لغوِ ماليات براى امير مكّه يكصد و شصت هزار درهم و هزار اردب 1گندم ارسال مىنمود.
سپس الغاى ماليات بر«باب الصفا»به دستور وى نوشته شد.
امارت مكّه همچنان در دست فرزندان او بود تا اينكه بالاخره به دستور پادشاه مصر شريف«حسن بن عجلان»به عنوان نيابت او در ولايت حجاز منصوب شد و فرزندش شريف«بركات»به عنوان امير مكّه منصوب گرديد.بركات دانشمندى فاضل و سخنگويى توانا بود كه به دعوت«ملك برسباى»پادشاه مصر،با تشريفات گسترده اى به آن ديار سفر كرد و در مراجعت خود به مكّه تعدادى از علماى آن جا را به همراه آورد؛ وى در سال 859 هجرى در مكّه درگذشت و شريف«محمدبن بركات»جايگزين او گرديد.
وى يكى از بهترين امراى اين ديار به شمار مىآمد كه در كارهاى خود عدالت و انصاف به خرج مىداد و حسن رفتار و همدلى و همزبانى او با مردم زبانزد همه گرديده بود.
او در سال 877 هجرى و در دوران سلطان قايتباى به مصر سفر كرد كه در آن ديار همانند بزرگان از او استقبال و پذيرايى شد و سپس با اجلال و تكريم به مكه مراجعت نمود؛در دوران ولايت او بر مكه،در سال 884 هجرى سلطان قايتباى حج بجا آورد و در اين سفر وى مدرسۀ خود را كه در سمت شرقى متصل به حرم مىباشد بنا كرد.بعدها اين مدرسه به تصرف فرزندان غالب درآمد كه تا كنون نيز در دست آنان قرار دارد.