169امراى مكّه با هزينهاى كه از سوى دولت و يا افراد نيكوكار از مسلمانان به آنان مى رسيد ترميم مىگرديد.آخرين بار و در نتيجه دو سيلى كه در سالهاى 1327 هجرى و سال 1328 هجرى جارى گرديد نقاط مختلفى از اين قنات آسيب ديد و مجراى آن بوسيلۀ سنگ و شن پوشيده شد.
در اين هنگام«شريف حسين پاشا»امير مكّه اقدام به ترميم آن كرد و با كمك و هميارى مردم،مجارى آن را پاك نمود و نقاطِ آسيب ديده را ترميم كرد هنگاميكه والامقام خديوى عباسى،خبر اين فاجعه را-كه«امالقرى»بدان گرفتار شده بود-شنيدند،دو هزار جنيه مصرى را بدين كار اختصاص داده و به سوى مكّه ارسال نمود.
همچنين وعده دادند كه در صورتيكه امكانات فراهم گردد،كمك هاى ديگرى را نيز گسيل دارند.در اينجا لازم است نكته اى را دربارۀ اين چشمه به شهردارى مكّه نيز متذكر گرديم:
دريچههايى كه روى اين چشمه در نقاط سرگشادۀ آن در مكّه قرار داده شده، مكانهايى است كه مردم به شستن لباسهاى خود و نيز بدن خويش مبادرت مىنمايند اين عمل نه تنها طبق قوانين بهداشتى خلاف است بلكه موازين شرع مقدس اسلام هم با آن مطابقت ندارد! آيا من چنين اجازهاى دارم كه در اينجا بگويم:تنها عاملِ انتشارِ بسيارى از بيماريها در شهرشان،همين مطلب مىتواند باشد.بنابراين لازم به نظر مىرسد كه توجه ويژهاى به اين دريچهها و مكانهاى باز روى قنات بنمايند و دست اينگونه افراد كه چنان اقدام غير بهداشتى مىنمايند بايد به گونهاى از آن كوتاه شده و يا به طور كلى اين دريچهها بسته شود.آيا به فرمودۀ صاحب شريعت:
«النظافة من الايمان» يعنى پاكيزگى ناشى از ايمان است. توجهى نكردهاند.
اى كاش دولت مولاى ما شريف نيز دستور مىداد تا تلمبه هايى را بر دهانه هاى مجراى چشمه«زبيده»در مكه،منىٰ،عرفات و نيز بر چاه زمزم قرار مىدادند و اين تلمبهها آنچنان بزرگ باشد كه از سويى كفاف تمامى حاجيان را بدهد و از سوى ديگر آب آن بدور از آلودگيها و ميكروب هايى باشد كه به علت شدت گرما در ميان حاجيان فراوان شده و موجب از بين رفتن تعداد بسيارى از آنان مىگردد.