1268 ساعت تا«عسفان»است كه در آنجا چاه آبشيرين واقع است.كه بدان«بئر التفله»گويند.گفته مىشود:آب اين چاه تلخ بوده،رسول خدا صلى الله عليه و آله آب دهان خويش را درون آن انداختهاند پس شيرين و گوارا گرديده است! در بين راهِ آن دو گذرگاه ديده مىشود كه طول آنها در حدود يك كيلومتر است و وسعت آن به اندازه عبور يك شتر بيشتر نيست.
15 ساعت تا«وادى فاطمه»(وادى مَرّ) يا«مَرّ الظهران»است و از اين مكان به قبر «ميمونه»همسر پيامبر صلى الله عليه و آله راه دارد.سپس به«تنعيم»كه از اين سو حدِّ حرم بوده و نزديكترين مرز به آنجا است وارد مىشوند.همچنين از آنجا به«زاهر»راه دارد كه از آن پس 4 ساعت وقت سپرى مىشود تا به مكّه مكرّمه وارد مىگردند. 1
حاجيان اين مقدار را در حدود چهل روز طى مىنمايند.
امّا هماكنون حاجى مصرى بوسيلۀ راهآهن تا«سوئز»را مىآيد و از آنجا از راه دريا - در كمال راحتى و آسايش-خود را به«جدّه»مىرساند و از آن مكان متوجّه«مكّه» مىگردد و اين فاصله را در كمتر از يك هفته طى مىنمايد.گروهى از مردم ابتدا بوسيلۀ راهآهن حجازى به مدينه مىروند و پس از زيارت به همراه كاروان به سوى مكّه رهسپار مىگردند.و گاهى بوسيله آن از راه جدّه به مصر باز مىگردند و گروهى ديگر از مسافرين پس از حجّ از راه خشكى رو به سوى مدينه نهاده و از آنجا به«ينبع»مىروند و سپس به «طور»مراجعت مىكنند يا اين كه بوسيله راهآهن حجازى به سوى شام مىآيند كه در اين حالت رنج و سختى بسيارى را بر خود هموار مىسازند زيرا به هنگام مراجعت از آنجا به «طور»قرنطينه بهداشتى را بايد بگذرانند.بنابراين بيشتر حاجيان براى رفع رنج و سختى راه زيارت،تصميم مىگيرند پس از پايان مراسم حج خويش ابتدابه مصر بازگشته و بعد از پايان زمان حج كه قرنطينه بهداشتى را نيز به همراه دارد،مجدّدا بوسيلۀ راهآهن به مدينه سفر كنند و پس از زيارت،مستقيماً به مصر بازگردند.