70 الحاصل : مُسلم از باقىِ زندگان اهل مدينه بيعت يزيد را گرفت بدين طريق كه همه بندگان او باشند كه اگر خواهد بفروشد و اگر خواهد آزاد كند. پس بعد از اين مقدّمه روانۀ مكّه شد، چون به عقبۀ هرشى ¹ يا منزل قديد ² رسيد به درك جهنّم رفت، و قبل از فوت، امارت عسكر را به حصين بن نمير تسليم نمود و گفت : يزيد تو را بعد از من امير نموده، پس بايد به تعجيل روانۀ مكّه شوى و منجنيق بر كعبه بندى و عبداللّٰه بن زبير را بگيرى. پس حصين روانه شد و جنگ با اهل مكّه درپيوست، و منجنيق بسته آتش به كعبه ريخت، و سقف خانه را سوزانيد و حجرالاسود از اثر آتش سياه شد، و سه پاره گشت، و سوخت دو شاخهاى گوسفندى كه از بهشت به اسماعيل عليه السلام فديه آمده بود و او را از كعبه آويخته بودند. و در كوه ابوقبيس سنگهاى گران به منجنيق گذاشته به خانۀ خدا مى‌انداختند، پس بسيارى از بيت‌اللّٰه خراب شد، پس صاعقه به اصحاب منجنيق رسيده پانزده يا هيجده نفر را سوخت، و اين مقدّمه، روز شنبه سيُّم ربيع الأوّل سنۀ شصت [ و] چهار هجرى بود. پس يزيد در نصف همان ماه به مرض ذبحه ³ و ذات الجنب ⁴ به جهنّم واصل شد، چون خبر مرگ او به حصين رسيد دست از محاربه كشيد ⁵.

پس عبداللّٰه بن زبير با مردم مشورت كرد در آنكه تتمّۀ خانه را خراب كند و بسازد، جابر بن عبداللّٰه انصارى و عبداللّٰه بن عمر با جمعى ديگر تجويز نمودند، و عبداللّٰه بن عبّاس با بعضى ديگر راضى شدند؛ عبداللّٰه عازم شد بر خراب كردن و اهل مكّه از خوف نزول عذاب از مكّه بيرون رفتند، و تا سه روز در مِنىٰ ماندند، و عبداللّٰه به هر كس كه امر نمود كه متوجّه آن امر شود جرأت نكردند پس بالاخره خود، روز شنبه نيمۀ جمادى الآخر، بر بام كعبه رفته چند سنگ با كلنگ كنده بر زمين افكند، چون مردم ديدند كه به او ضررى نرسيد متوجّه آن امر شدند، بعد از آن عبداللّٰه بن زبير آن را بنا كرد، مگر آنكه در ارتفاعش 18 ذرع ⁶ اضافه نمود كه [ ارتفاع بيت] بيست و هفت ذرع ⁷ شد. چون