299مبارك رمضان مى‌توان خورد (به شرط اجتماع ساير شرايط قصر)، و اين فضيلتى است كه در استقبال مؤمن مسافر، مطلقاً، و مشايعت آن شنيدى؛ البتّه فرق مى‌كند ثواب و فضيلت در آن صورت كه مسافر مؤمن از سفر حجّ و يا زيارت قبور طاهره آمده باشد. و در حديث وارد شده : هر كه با يك نفر حاجّ ملاقات كرده مصافحه نمايد بمنزلۀ آن است كه استلام حجرالاسود نموده باشد 1. و در حديث ديگر : هر كه دست در گردن حاجى بكند در وقتى كه با غبار راه برسد چنانست كه حجرالاسود را بوسيده 2. و مرويست كه رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمود به كسى كه از مكّه آمده باشد :
«تَقبَّلَ اللّٰهُ مِنْكَ وَ أخْلَفَ علَيْكَ نَفَقَتَكَ وَ غَفَرَ ذَنْبَك» 3.
به سند معتبر منقول است كه مسافر را سنّت است چون از سفر برگردد برادران مؤمن خود را به ضيافت بطلبد، و رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده كه : وليمه و مهمانى سنّت است در پنج چيز؛ در عروسى و عقيقه و ختنه كردن پسر و خانۀ نو خريدن يا بنا كردن، و در وقت برگشتن از سفرى به خانۀ خود (و در حديث ديگر : وقتى كه از سفر حجّ برگردد) 4. و منقول است كه آن حضرت نهى فرمود از وليمه كه مخصوص توانگران باشد و فقرا را به آنجا نطلبند 5.