258بِعظمهِ» ¹؛ اين خاصيّت و سببيّت رفع و دفع بلا به تنهايى به قربانى عقيقه اختصاص ندارد، بلكه استحباب قربانى مريض كه در اخبار وارد است، براى دفع بيمارى از اين قبيل است، هٰكذا قربانى كه مستحبّ است در بناى تازه، چنانچه رسول‌خدا صلى الله عليه و آله فرموده :

«كسى كه خانۀ تازه بنا كند و قربانى كرده باشد و اطعام كند گوشت او را به مساكين، بعد بگويد : «اَللّٰهُمَّ ادْحَرْ عنّي مردةَ الجِنّ وَ الإنس وَ الشّياطين وَ بارِك لي في بنائي» پس عطا كرده مى‌شود آنچه سؤال مى‌كند از خدا» ².

قربانى نهم، قربانى خدا است، و آن قربانى است كه در عوض اسماعيل عليه السلام فديه آمد و ملخّص احوال آن چنانچه از اخبار متعدّده و كلمات اهل سير مستفاد مى‌شود ³، اين است كه : چون ابراهيم عليه السلام مأمور شد كه پسر خود اسماعيل را ذبح نمايد، صبح عيد اضحىٰ به هاجر گفت : برخيز، و فرزند خود را لباس فاخر و طاهر بپوشان كه او را به مهمانى دوست مى‌برم، و چشمش را سرمه بكش، و گيسويش تاب ده. هاجر جامۀ نو به فرزند پوشانيد و روى و مويش را شسته و شانه كرده، بوسيد و بوييد و گفت : اى جان مادر، نمى‌دانم كه تو را به كدام مجمع مى‌برند امّا از گيسوى تو بوى پريشانى مى‌شنوم، و در دل بريان خود، خوناب حكم كباب مى‌بينم؛ ابراهيم عليه السلام هاجر را گفت كه : كارد و رسنى بياور تا با خود ببرم، هاجر گفت : يا خليل اللّٰه، كارد آلتِ قطع و هجران مى‌باشد، آنجا به چه كار آيد ؟ فرمود كه : شايد قربانى بايد كرد، بى كارد و رسن قربانى مشكل است. پس خليل و اسماعيل هاجر را وداع كرده بيرون آمدند، و چون به موضع سعى رسيدند (كه ميان صفا و مروه است)، و يا در حين مشى به كوه مِنىٰ فرمود : اى پسر،