246اوّل اينكه از انعام ثلٰثه (شتر يا گاو يا گوسفند و بز) بوده باشد.
دوّم، اگر گوسفند باشد، بايد زياده بر شش ماهه باشد (بلكه بر هفت ماهه، بنابر احوط)، و بز يك سال را تمام كرده باشد، و گاو مثل بز است، و شتر بايد پنج سالش تمام باشد.
سيُّم، تامُّ الخلقة 1 [ باشد] 2 ؛ يعنى كور و شل و مريض و شاخ شكسته نباشد كه از مغز شاخش چيزى افتاده باشد (اگر از پوست شاخ چيزى بيفتد عيب ندارد)، و از گوشش چيزى نيفتد، و شقِّ 3 ثُقَب 4 عيب ندارد، و دم بريده و بى دندان نباشد، و بسيار لاغر و خصى نباشد (خصى آن است كه خايه‌اش را بيرون كرده باشند).
و مستحبّات قربانى چند چيز است :
اوّل، فربهى آن.
دوّم، سياهى چشم و زانو و زير دم.
سيُّم، حاضر كردن او در عصر عرفه به عرفات.
چهارم، مادّه بودن شتر و گاو، و نر بودن گوسفند و بز.
پنجم، در وقت ذبح، خواندن دعاى : «وَجَّهتُ وَجهِيَ لِلَّذي فَطَرَ السَّمٰواتِ وَ الأرضَ حَنيفاً مُسلِماً وَ ما أنَا مِنَ المُشرِكين إنَّ صَلوٰتي وَ نُسُكي وَ مَحيايَ وَ مَماتي للّٰهِ رَبِّ الْعالَمين لا شريكَ لَهُ وَ بِذٰلكَ امِرتُ وَ أنَا مِنَ المُسلِمين اللّٰهُمَّ مِنكَ وَ لَكَ بِسمِ اللّٰهِ وَ اللّٰهُ أكبرُ»، پس نحر يا ذبح كند و بگويد : «اَللّٰهُمَّ تَقَبَّلْ مِنّي» 5.
ششم، قربانى را سه قسمت كردن : يكى براى خود و عيال خود، و يكى هديه براى مؤمنين، و ديگرى را به فقرا دهد.