189بده. چون اسماعيل عليه السلام برگشت بوى پدر خود را شنيد، نزد زن آمده گفت : كسى به نزد تو آمد ؟ گفت : بلى، مرد پيرى آمد و از تو سؤال كرد، و گفت چون شوهرت بيايد بگو مرد پيرى آمد و تو را امر مى‌كند كه عتبه خانه‌ات را تغيير دهى. پس [ اسماعيل عليه السلام ] آن زن را طلاق گفت. بار ديگر ابراهيم عليه السلام سوار شد كه به ديدن اسماعيل عليه السلام بيايد، ساره باز شرطِ سابق را نمود؛ چون به مكّه آمد باز اسماعيل عليه السلام حاضر نبود و زن ديگر گرفته بود، پرسيد كه شوهرت كجا است ؟ گفت : خدا تو را عافيت دهد، به شكار رفته. پرسيد :

چگونه‌ايد شما ؟ گفت : شايستگانيم. پرسيد : چگونه است حال شما ؟ گفت : حال ما نيكست و در نعمت و رفاهيّتيم، فرود آى، خدا تو را رحمت كند، تا او بيايد. ابراهيم عليه السلام ابا كرد، زن مكرّر مبالغه نموده و ابراهيم عليه السلام ابا فرمود، زن گفت : پس سرت را پيش آور كه بشويم، سرت را ژوليده مى‌بينم. پس غَسولى ¹ آورد و سنگى نزديك آورد تا ابراهيم عليه السلام يك پاى خود را گردانيد و بر روى سنگ گذاشت، پايش به سنگ فرو رفت و پاى ديگر در ركاب بود، تا يك جانب سرش را شست. پس از جانب ديگر پاى ديگر را گردانيد تا جانب ديگر سرش را شست. ابراهيم عليه السلام بر آن زن سلام كرد و گفت : چون شوهرت بيايد بگو مرد پيرى آمد و گفت كه عتبۀ خانۀ خود را رعايت و محافظت كن كه خوب است. چون اسماعيل عليه السلام برگشته از عقبه بالا آمد، بوى پدر خود را شنيده از زن پرسيد كه كسى به اينجا آمد ؟ گفت : بلى، مرد پيرى آمد و آن، جاى پاهاى او است كه در سنگ مانده. پس اسماعيل عليه السلام افتاد و جاى قدم پدر را بوسيد ².

دوّم، در روايت است كه : چون بناى كعبه مرتفع شد، [ ابراهيم عليه السلام ] همين سنگ را در زير قدم خود نهاد تا بر بالاى آن متمكّن شده به ديوار سنگ گذارد، چون بالاى آن برآمد، قدمهايش به سنگ فرو رفت، هر قدر ديوار بلند مى‌شد، آن سنگ او را بلند مى‌كرد، و به هر طرف كه مى‌گرديد سنگ هم در هوا زير پايش مى‌گرديد ³.