140وِزْرٖي الْحَمْدُ للّٰهِ الَّذٖي بَلَّغَنٖي بَيْتَهُ الْحَرٰامَ اللّٰهُمَّ إنِّي اشْهِدُكَ أنَّ هٰذٰا بَيْتُكَ الْحَرٰامُ الَّذٖي جَعَلْتَهُ مَثٰابَةً لِلنّٰاسِ وَ أمْناً مُبٰارَكاً وَ هُدىً لِلْعٰالَمٖينَ اللّٰهُمَّ إنَّ الْعَبْدَ عَبْدُكَ وَ الْبَلَدَ بَلَدُكَ وَ الْبَيْتَ بَيْتُكَ جِئْتُ أطْلُبُ رَحْمَتَكَ وَ أؤُمُّ طٰاعَتَكَ مُطٖيعاً لأمْرِكَ رٰاضِياً بِقَدَرِكَ أسْئَلُكَ مَسْئَلَةَ الْفَقٖيرِ إلَيْكَ الْخٰائِفِ لِعُقُوبَتِكَ اللّٰهُمَّ افْتَحْ لٖي أبْوٰابَ رَحْمَتِكَ وَ اسْتَعْمِلْنٖي بِطٰاعَتِكَ وَ مَرْضٰاتِكَ» ¹.

پس خطاب به كعبه كرده بگويد : «اَلْحَمْدُ للّٰهِ الَّذٖي عَظَّمَكِ وَ شَرّفَكِ وَ كَرَّمَكِ وَ جَعَلَكِ مَثٰابَةً لِلنّٰاسِ وَ أمْناً مُبٰارَكاً وَ هُدىً لِلْعٰالَمٖينَ» ².

پس چون نظر او به خانه افتد مُستشعرِ ³ عظمت آن گردد و چنان تصوّر كند كه گويا صاحب‌خانه را مى‌بيند، و اميدوار شود كه چنانچه به ملاقات خانه فايز شد، به ملاقات صاحب‌خانه نيز مشرَّف خواهد شد، و شكر خدا را به جا آورد كه به اين موهبت كُبرى رسيد؛ چنانچه عارفى گويد كه : يك بار به مكّه رفتم، خانه‌اى ديدم از خشت و گل، بار دوّم رفتم نيز به همين منوال، بار سيُّم رفتم، صاحب‌خانه را ديدم و زيارت كرده برگشتم.

خوشا به حال صاحبان اين مرتبه و حاملان اين رتبه، و خوشا به حال كسانى كه اعتقادشان را در حقيقت به اين مرتبه برسانند، (و با اينكه محال است) چنين بداند كه گويا با رأى العين ⁴ مشاهدۀ حضرت حقّ مى‌نمايد، و هر قدر در مكّه هست، سعى كند كه صلوات و فرايض يوميّه‌اش را در مسجدالحرام به عمل آورد، بجهت اينكه يك ركعت نماز در مسجدالحرام مقابل است با صدهزار ركعت نماز كه در ساير مساجد خوانده شود. و اوّل مسجدى است كه در روى زمين بنا شده؛ چنانچه سابقاً ذكر يافت. و