44وجود صدها آرامگاه و مرقد باشكوه در سرزمين وحى و كشورهاى اسلامى است. اينك ما از جهانگردان اسلامى و مورخان مورد اعتماد - مانند «مسعودى» در «مروجالذهب» و «ابن جبير» و «ابن نجّار» و «ابن حجاج» - فرازهايى را نقل مىكنيم تا روشن شود در طول زمانها امت اسلامى بر اين بناها و مقبرهها با ديده تكريم و تقدير مىنگريستند.
1. مسعودى در كتاب ارزشمند خود قبور امامان را در قبرستان بقيع چنين توصيف مىكند:
«روى قبر آنان سنگى است كه بر آن نوشته شده است: به نام خداى رحمن و رحيم، سپاس خداى را كه امتها را نابود و مردگان را زنده مىكند. اين قبر فاطمۀ بنت پيامبر، سرور زنان جهان، و قبر حسن بن على بن ابىطالب و قبر على بن الحسين بن على بن ابىطالب و قبر محمد بن على و قبر جعفر بن محمد است 1».
مسعودى از مورخان قرن چهارم است. سلفىهاى متعصب، اين قرن و قرنهاى پيش از آن را به عنوان بهترين قرون تاريخ اسلام ياد مىكنند و اعمال رايج در ميان مسلمانان آن زمان را نشانۀ مشروعيت آنها مىدانند.
متأسفانه اين سنگ بزرگ كه مسعودى از آن ياد كرده است، در اثر سلطۀ وهابيان، زير خروارها خاك پنهان گشته و