42طول سالها به مرمت آنها پرداختهاند. هماكنون قبور پيامبران مانند ابراهيم خليل و فرزندان او: اسحاق و يعقوب و يوسف در قدس اشغالى قرار گرفته و همگى داراى علامت و نشانه و بنا مىباشد.
قبر حوّا در جدّه داراى بنا و ساختمانى بود كه پس از تسلط وهابيان با خاك يكسان شد و هماكنون در كشور اردن قبور برخى از پيامبران بنىاسرائيل بر پاست و جهانگردان به زيارت آنها مىشتابند.
روزى كه مسلمانان اين بلاد را فتح كردند، هرگز از مشاهدۀ اين آثار ناراحت نشدند و آنها را تخريب نكردند.
اگر به راستى تعمير قبور و دفن ميت در مقابر سرپوشيده از نظر اسلام حرام بود، مسلمانان پيش از هر چيز بر خود لازم مىدانستند اين مقابر را كه اردن و فلسطين و عراق را فراگرفتهاند، ويران كنند و از تجديد بناى آنها در تمام ادوار به شدت جلوگيرى نمايند، در صورتى كه نه تنها آنها را ويران نكردند، بلكه در مدت چهارده قرن، در تعمير و حفظ آثار پيامبران سلف كوشيدند. آنان با عقل خدادادى، حفظ آثار پيامبران را نوعى اداى احترام به آنان دانسته و خود را با انجام اين كار در شمار افراد مأجور و نيكوكار قرار دادهاند.
ابن تيميه در كتاب «الصراط المستقيم» مىگويد:
هنگام فتح بيت المقدس، قبور پيامبران، بنا داشت ولى درب آن تا سال چهارصد هجرى بسته بود 1. فرض كنيد گفتار ابن تيميه صحيح باشد؛ در حالى كه ادعايى بيش