143نماز در آن وادى - درّهاى كه قوم ثمود در آنجا مىزيستند - و ساير مكانهاى روى زمين جايز است، در صورتى كه يقين به نجاست آن مكان نباشد.
و معنا ندارد كه كسى عذر آورد كه مكان خواب جاى شيطان و نفرين شده است.
و هر آنچه در اين باب روايت شده - مانند نهى از نماز در مقبره يا سرزمين بابل يا آغلهاى شتران و... - به نظر ما منسوخ و بىاساس است؛ زيرا عموم فرمايش رسول خدا صلى الله عليه و آله :
(جعلت لي الأرض كلّها مسجداً وطهوراً) شامل همۀ آن موارد مىشود.
و به دليل فرمايش آن حضرت:
(جعلت لي الأرض...) نماز در مقبره و حمّام و هر مكان ديگرى كه آلوده به نجاست نباشد را جايز مىدانيم.
و پيامبر صلى الله عليه و آله به ابوذر فرمود:
حيثما ادركتْك الصلاة فصلّ، فإنّ الأرض كلّها مسجد. اين روايت را بخارى نقل كرده و اختصاص به مكان خاصّى نداده است.
در پاسخ از كسانى كه براى اثبات عدم جواز، به حديث ابن وهب - كه گفته است: يحيى بن ايّوب، از زيد بن جبيره، از داود بن حصين، از نافع از ابنعمر براى من روايت كرد - حديثى كه ترمذى ذكر كرده است، استدلال مىكنند، مىگوييم: اين حديث را تنها زيد بن جبيره نقل كرده است و از او نپذيرفتهاند. 1