36وابسته و متّكى به امر و اذن خداوند و تابع قدرت و ارادۀ اوست.هر مدبرى در عالم هستى مانند فرشتگان، مظهر اراده و مجرى دستورات او مىباشد.
در قرآن كريم، آيات فراوانى وجود دارد كه كار واحدى را، هم به خداوندو هم به فاعل ديگرى نسبت مىدهد، با اين تفاوت كه خداوند فاعل مستقل آن فعل و ديگرى فاعل وابسته و تابع حق است. بنابراين هيچگونه تناقض و تنافىبين اين آيات وجود ندارد.
به عنوان مثال، قرآن در آيهاى مىفرمايد:
(اللّٰهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهٰا). 1
«خداوند ارواح را به هنگام مرگ قبض مىكند».
و در آيهاى ديگر مىفرمايد:
(حَتّٰى إِذٰا جٰاءَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنٰا). 2
«زمانى كه يكى از شما را مرگ فرا رسد (در اين موقع) فرستادگان ما جان او رامىگيرند».
خداوند مستقلاً و بدون نياز به موجودى ديگر مىميراند، اما ملائكه با تكيه بر قدرت و اراده و امر خداوند مىميرانند. به عبارت ديگر؛ كار«ميراندن» به گونهاى به خداوند نسبت داده شده است و به