199شام نمودند، در حالى كه گريه مىكردند بر سرورى كه اشكش از ديدگانش روان بود.
امّ ايمن نيز در سوگ آن حضرت مىگويد:
عين جودى فانّ بذلك لِلدّم
بدموع غزيرة منك حتّى
-ع شفاء فاكثرى من بكاء
يقضى اللّه فيك خير القضاء
اى ديده! اشك ريز كه اين اشك شفا است پس بسيار گريان باش.
اشك فراوان ريز تا هنگامى كه خدا دربارۀ تو بهترين حكم را بنمايد.
در جريان جنگ احُد، عمۀ جابرابن عبداللّه بر برادر خود، عبداللّه ابن عمر مىگريست.
جابر گفت: من مىگريم و مردم مرا از گريه نهى مىكنند، اما رسولاللّه صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم مرا نهى نمىكند. پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم فرمود: در سوگ او، هم بگرييد[زيرا عزيزى را از دست دادهايد] و هم نگرييد،[زيرا] قسم به خدا، تا وقتى كه او را به خاك سپرديد، ملائكه با بالهاى خود بر او سايه افكنده بودند». 1
البته بر طبق روايتى كه از عمر ابن خطّاب و عبداللّه ابن عمر