193فرمودند:« امّا حمزه عزادار و گريان ندارد»! انصار با شنيدن اين جمله، به زنان خود گفتند: هر كس خواست براى شهيد خود گريه كند، ابتدا بر حمزه عموى پيامبر گريه كند. [بنا به گفتۀ مؤلف كتاب مجمع الزوايد] اين رسم تا كنون ادامه دارد و مردم بر هيچ مردهاى گريه نمىكنند مگر آنكه ابتدا بر حمزه بگريند». 1
«هنگاميكه خبر شهادت جعفر، زيد ابن حارثة و عبداللّه بن رواحة به پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم رسيد، اشك از ديدگان حضرتش جارى شد». 2
«وقتى پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم به زيارت قبر مادر خود رفت، به شدّت گريست و از گريۀ ايشان، اطرافيان نيز به گريه آمدند». 3
«هنگامى كه عثمان ابن مظعون، يكى از صحابه پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم از دنيا رفت، پيامبر بر جنازۀ او بوسه زد و گريست، به گونهاى كه اشك آن حضرتبر گونههاى مباركش جارى شد». 4
« هنگاميكه پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم در مرگ پسر يكى از دختران خود مىگريستند، عبادة ابنصامت از علت اين گريه سئوال كرد. حضرت پاسخ دادند: گريه، رحمتى است كه خداوند در نهاد