157حق انسان گنهكار است و درخواست دعا از صالحين، هيچ مانعى ندارد. لذا اگر كسى بگويد:«يا وجيهاً عنداللّه اشفع لنا عنداللّه» به اين معنا است كه، اى انسان شايستۀ در نزد خدا! براى ما دعا كن. آيا هيچ مسلمانى مىتواند در جواز اين كار ترديد كند؟
دليل اينكه شفاعت همان طلب دعاست، روايتى است كه مسلم به نقل از عبداللّه ابن عباس آورده است. ابن عباس مىگويد: از پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم شنيدم كه فرمود:
«ما مِن رجلٍ مسلمٍ يموت فيقوم على جنازته اربعون رجلاً لايشركون باللّٰه شيئاً الاّ شفّعهم اللّه فيه»
« اگر مسلمانى بميرد و 40 نفر مؤمن كه هيچ گونه شركى نسبت به خدا ندارند، بر جنازۀ او حاضر شوند، خداوند شفاعت آنان ( دعاى مغفرتآنان) را در حق او خواهد پذيرفت». 1
بنابراين با توجه به اينكه بازگشت درخواست شفاعت، به درخواست دعاست، هيچ مانعى نسبت به درخواست شفاعت از انسانهاى صالح وجود ندارد.
نكته دوم: نحوۀ رفتار و سيرۀ مسلمين بيانگر وجود درخواست شفاعتدر زمان پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم و پس از ايشان است. در سنن ترمذى به نقل از انس ابن مالكآمده است: از پيامبر خواستم در روز قيامت مرا شفاعت كند. پيامبر پذيرفت. پرسيدم: يا رسول اللّه! در آن روز