135وسيعى را آبمىدهد و در اين ميان، علفها و گياهان هرزه نيز سيراب مىشوند.
با توجه به تحليل فوق، توسل خليفۀ دوم به عباس عموى پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم - كه بعداً بيان خواهيم كرد ، توجيه خود را باز مىيابد، زيرا توسل به عباس، توسل به شخص او و پاكى و ارتباطش با رسول خداصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّماست و نيز بيان خواهيم نمود كه اين ماجرا ادامۀ روش پيشينيان بوده است. در اين موارد توسّل به شخصيّت و قداست آنان بوده؛ نه به دعاى آنان.
3 - توسّل به عموى پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم
صحيح بخارى به نقل از انس ابن مالك روايت مىكند:«در سال قحطى،عمر ابن خطاب با واسطه نمودن عباس ابن عبدالمطلّب قدَّس سرَّه در نزد خداوند، طلب باران نمود و دعا كرد:
«اللّهم انّا كنّا نتوسل اليك بنبيّنا فتسقينا، و انا نتوسّل اليك بعمّ نبيّنا فاسقنا.قال: فيسقون» 1.
«خداوندا! ما در زمان حيات پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم به او متوسّل مىشديم و تو براى ما باران مىفرستادى و اكنون به عموى او متوسلمىشويم، پس بر ما باران نازل فرما».