85جايگزين آيه « وجوهٌ يومئذ ناضرة » ; و عبارت « ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ » ، جايگزين آيه « إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ » شده است . و از اين جهت مى توانند از آيه مورد بحث رفع ابهام كنند .

باز در مورد ديگر همين مضمون تكرار شده است :

1 . «وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خٰاشِعَةٌ * عٰامِلَةٌ نٰاصِبَةٌ * تَصْلىٰ نٰاراً حٰامِيَةً». ¹

2 . «وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نٰاعِمَةٌ * لِسَعْيِهٰا رٰاضِيَةٌ * فِي جَنَّةٍ عٰالِيَةٍ». ²

« چهره هايى در آن روز خوار و سر بزيرند * آنان كه كوشيده اند و رنج برده اند * ولى به آتش سوزانى وارد مى شوند » .

« چهره هايى كه در آن روز آسوده اند * از سعى و تلاش خود خشنودند * در بهشتى برين جاى دارند » .

آيه «وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نٰاعِمَةٌ» جايگزين آيه «وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نٰاضِرَةٌ» ;و آيه هاى «لِسَعْيِهٰا رٰاضِيَةٌ * فِي جَنَّةٍ عٰالِيَةٍ» جايگزين آيه «إِلىٰ رَبِّهٰا نٰاظِرَةٌ» گرديده است .

بررسى آيات وارده در اين سه سوره كه در همه آنها « وجوه » به جاى « عيون » موضوع حكم قرار گرفته ، به روشنى بيانگر آن است كه هدف قرآن ، طرح رؤيت خدا نيست ، بلكه منظور آن است كه مردم در آن روز با چهره هاى شاداب و يا غمگين و افسرده وارد محشر مى شوند و هر كدام منتظر سرنوشت خوب و بد خود مى باشد .

* * *

استدلال به حديث براى اثبات رؤيت

موضوع رؤيت يك مسأله عقيدتى است ، ودر چنين مواردى ، حديث در