112ظاهر مجموع آيات اين است كه نحوه بهره بردارى او از باد و غيره يكسان بوده است ، درست است كه خداوند بزرگ اين پديده ها را براى او تسخير كرده بود ، امّا در عين حال اراده اوبى اثر نبود . تا اراده سليمان تعلق نمى گرفت ، معدن مس به صورت چشمه آب روان نمى گشت و جن كارى را انجام نمى داد .

همه اينها يك نوع ولايت بر تكوين است و معنى آن اين است : پيامبرى بر اثر قربى كه به خدا دارد ، منزلتى مى يابد كه طبيعت و حتّى موجودات نامرئى به نام جن ، به اذن خدا به فرمان او باشند و از حوزه نفوذ او خارج نشوند .

4. تصرف هاى حضرت مسيح

قرآن مجيد بعضى كارهاى فوق العاده را به حضرت « مسيح » نسبت مى دهد و بيان مى كند كه همه اين كارها از نيروى باطنى و اراده خلاق او سرچشمه مى گرفت ، چنانكه مى فرمايد :

...أَنِّي أَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنْفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِ اللّٰهِ وَ أُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ وَ أُحْيِ الْمَوْتىٰ بِإِذْنِ اللّٰهِ.... ¹

« من براى شما از گل ، شكل مرغى مى سازم و در آن مى دمم كه به اذن خدا پرنده مى شود ، كور مادرزاد و پيس را شفا مى دهم ومردگان را به اذن خدا زنده مى كنم » .

در اين آيات حضرت مسيح ، امور زير را به خود نسبت مى دهد :

1 . ساختن پرنده اى از گِل .

2 . دميدن در پرنده و زنده كردن آن .

3 . شفاى كور مادر زاد .

4 . درمانِ بيمارى پيسى .