111مى كرد ، از صبح تا ظهر مسافت يك ماه و از ظهر تا شب مسافت يك ماه ديگر را طى مى كرد و اين مرد الهى مى توانست مسافتى را كه مراكب آن روز تقريباً در ظرف دوماه طى مى كردند ، در ظرف يك روز طى كند .

درست است كه خداوند باد را براى او رام كرده و مسخر او نموده بود ، امّا جمله «تَجْرِي بِأَمْرِهِ» « به فرمان سليمان حركت مى كرد و از حركت باز نمى ايستاد » صراحت دارد كه امر و اراده سليمان در بهره بردارى از اين پديده طبيعى ، كاملاً مؤثر بوده است; مثلاً تعيين وقت حركت ومسير آن و باز ايستادن آن از حركت بستگى به اراده نافذ سليمان داشت .

از آيات مربوط به سليمان نكته ديگرى نيز استفاده مى شود و آن اينكه خداوند بسيارى از پديده هاى سركش طبيعى را براى او رام كرده بود و او به هر نحوى مى خواست از آنها با كمال سهولت و آسانى استفاده مى كرد . مثلاً معدن مس با تمام صلابتى كه دارد ، براى او 3- به فرمان خدا - به صورت چشمه روانى در مى آيد و هر چه مى خواست از آنها استفاده مى كرد . چنانكه مى فرمايد :

...وَ أَسَلْنٰا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ.... ¹

« و چشمه مس ( مُذاب ) را براى او روان كرديم » .

موجوداتى مانند جن كه با ديدگان عادى ديده نمى شوند ، در تسخير وى بودند و آنچه او از آنها مى خواست ، انجام مى دادند ، چنانكه مى فرمايد :

«وَ مِنَ الْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ. . . يَعْمَلُونَ لَهُ مٰا يَشٰاءُ...». ²

« گروهى از جن در برابر او به فرمان خداوند كار مى كردند . . . براى او آنچه مى خواست انجام مى دادند » .