81

پرسش 16

انسان فقط بندۀ خداست، پس چرا مى‌گوييد عبدالحسين و...؟

پاسخ

عبوديت در معانى مختلفى به كار مى‌رود:

1 . عبوديت در مقابل الوهيت؛ روشن است كه استعمال عبوديت در چنين موردى، به معناى مملوك بودن است كه شامل تمام بندگان خدا مى‌شود. منشأ مملوك بودن انسان، خالق بودن خداوند متعال و مخلوق بودن انسان است. در اين استعمال، از آنجا كه عبوديت، رمز مخلوق بودن است، فقط به اسم خداوند متعال اضافه مى‌شود و مى‌گويند: «عبداللّٰه» زيرا:

إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ إِلاّٰ آتِي الرَّحْمٰنِ عَبْداً. ¹

«هيچ موجودى در آسمان‌ها و زمين نيست جز آن‌كه خدا را بنده و فرمان بردار است.»

همچنين قرآن به نقل از حضرت مسيح مى‌فرمايد:

قٰالَ إِنِّي عَبْدُ اللّٰهِ آتٰانِيَ الْكِتٰابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا. ²

«من بندۀ خدايم، او كتاب آسمانى به من داده و مرا پيامبر قرار داده است.»