293

پرسش 124

وقتى آيۀ إِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمٰانٰاتِ إِلىٰ أَهْلِهٰا . .. ¹نازل شد، پيامبر بنى شيبه را فرا خواند و كليد كعبه را به آن‌ها داد. چرا در مورد خلافت على عليه السلام كه براى همۀ مسلمانان مهم بود، چنين نكرد؟

پاسخ

اين پرسش نيز تكرارى است. اما در اين مورد مى‌توان گفت كه پيامبر صلى الله عليه و آله در طول رسالت 23 سالۀ خود، به معرفى اميرمؤمنان به عنوان خليفۀ پس از خويش پرداخت و در مواقع مختلف، او را ولىّ مؤمنان و وصىّ خود شناساند و همان‌گونه كه در پاسخ پرسش چهل ونهم گفتيم، يكى از القاب آن حضرت «وصىّ» است و آخرين سفارش او دربارۀ امام، در روز غدير انجام گرفت كه در يك جمع بيش از صد هزار نفرى رسماً ولايت و وصايت او را اعلام كرد و از مردم خواست كه با وى بيعت كنند تا آنجا كه شيخين نيز با او بيعت كردند و اين جمله را گفتند: «بَخ بَخ لَكَ يَا عَلِيُّ، أَصْبَحْتَ مَوْلاَيَ وَ مَوْلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَة»؛ «خوش به حال تو على جان كه سرور و مولاى هر مرد و زن با ايمان شده‌اى.» ²

و چون در اين مورد در گذشته سخن گفته‌ايم، به همين مختصر بسنده مى‌كنيم.