292
پرسش 123
هريك از اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله ادعاى امامت نمايد و چيزهاى خارقالعادهاى كه نشانگر صدق و راستگويى او است، ارائه كند، امامتش در نزد شيعيان ثابت مىشود. اما زيد بن على با اينكه ادعاى امامت كرد، شيعان امامتش را نپذيرفتند و در مقابل، امامت را از آنِ مهدى غايب، كه ادعاى امامت نكرد، دانستند؟!
پاسخ
اوّلاً: گرد آورندۀ پرسشها شيعه شناس نيست؛ زيرا او شيعۀ اماميه را با شيعۀ زيدى اشتباه گرفته است. در مكتب شيعۀ امامى، امامت با تنصيص امام پيشين بر امام بعدى ثابت مىشود و چون امام سجاد عليه السلام بر امامت فرزندش امام باقر تنصيص كرده بود، پذيرفته شد، و هرگز جناب زيد، دعوت به خويشتن نكرد. دعوت او به «الرضا من آل محمد» بوده و هرگز آن را بر خود تطبيق نكرد.
ثانياً: در مكتب شيعۀ زيدى، شرط امامت، نشان دادن اعجاز نيست، بلكه شرط امامت فاطمى بودن و علم و شجاعت و دعوت به نفس است.
بنابراين، آنچه كه به شيعيان نسبت مىدهد، با هيچ يك از دو فرقه تطبيق نمىكند.