223
پرسش 84
در حديثى آمده است كه على بن ابى طالب فرمودهاند: زمانى مىآيد كه حدود در آن جارى نمىشود. مال مردم را به ناحق مىخورند. با دوستان خدا دشمنى مىشود و با دشمنان خدا دوستى. پرسيدند: اگر ما در آن روزگار بوديم چه كنيم؟ فرمود: مانند ياران عيسى باشيد كه با ارّهها آنان را تكه تكه كردند و بر دار رفتند؛ زيرا مرگ در اطاعت خدا بهتر از زندگى در گناه است.
اكنون اين حديث، با تقيهاى كه شيعيان به آن معتقدند، چگونه سازگار است؟
پاسخ
تقيه يك اصل قرآنى و عقلانى است كه هيچ كس نمىتواند آن را انكار كند و دو آيۀ روشن دربارۀ تقيه وارد شده است:
1....إِلاّٰ مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمٰانِ.... 1
«... جزكسى كه ناچار شده و دلش به ايمان استوار است... .»
2....إِلاّٰ أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقٰاةً.... 2
«مگر آن كه با آنان به نوعى با تقيه رفتار كنيد.»