203 إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً ¹

آيۀ مباهله در حق حسن و حسين عليهما السلام و دخت گرامى پيامبر صلى الله عليه و آله و پسر عموى عزيزش فرود آمده يا دربارۀ آن سه نفر؟ آيا بردن آنان به ميدان مباهله، نشانۀ آن نيست كه در ميان تمام مسلمانانِ آن روز، جز اين چهار نفر، كسى نبود كه صلاحيت آمين گفتن بر دعاى پيامبر صلى الله عليه و آله داشته باشد؟

مسلم در صحيح خود نقل مى‌كند: معاويه به سعدبن أبى وقاص گفت: چرا به على ناسزا نمى‌گويى گفت چگونه على را دشنام دهم در حالى كه وقتى آيۀ فَقُلْ تَعٰالَوْا نَدْعُ أَبْنٰاءَنٰا وَ أَبْنٰاءَكُمْ... . ² فرود آمد، پيامبر على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام را خواست و گفت:

«اللّهمّ هَؤلاَءِ أَهْلِي...». ³

آيا چنين فضيلتى دربارۀ آن سه نفر نقل شده است؟

يكى از وظايف مسلمانان اين است كه به خاندان رسالت مهر ورزند تا از اين طريق به كمالات آنان پى برده و خود نيز صاحب كمال شوند و آيۀ مودّة ذى القربى دربارۀ همين خاندان فرود آمده است: قُلْ لاٰ أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبىٰ . ⁴ و ⁵

آيا مودّت اين سه نفر نيز جزو اجر رسالت شمرده شده است.