108

پرسش 26

وقتى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از مكه مهاجرت كرد، ابوبكر را همراه خود برد و او را از خطر نجات داد و از سوى ديگر على را در معرض خطر قرار داد.

اكنون پرسش اين‌است كه كدام يك از آن دو سزاوارتر است كه خارى به پايش نخلد و در معرض مرگ قرار نگيرد؟ اگر بگوييد على مى‌دانست كه كشته نمى‌شود، پس او را در معرض خطر قرار نداد، در اين صورت خوابيدن در بستر پيامبر براى او فضيلت نيست؟!

پاسخ

حضرت رسول صلى الله عليه و آله به هنگام هجرت، ياران خود را دو گروه نكرد؛ گروهى را به همراه خود ببرد تا خارى به پايشان نخلد و گروه ديگر را رها كند، تا زير ضربات دشمن جان سپارند.

خوابيدن در جايگاه پيامبر صلى الله عليه و آله و جان نثارى در راه هدف، شأن مردان بزرگ است كه بقاى دين و دعوت الهى را بر همه چيز ترجيح مى‌دهند و در آن موقعيت جز على عليه السلام كسى اين بار امانت را به دوش نمى‌كشيد و لذا او را در جايگاه خود قرار داد تا دشمن تصوّر كند پيامبر خانه را ترك نكرده است و در شأن چنين جان نثارى اين آيه فرود آمد كه:

...وَ مِنَ النّٰاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغٰاءَ مَرْضٰاتِ اللّٰهِ وَ اللّٰهُ رَؤُفٌ