150مىبينيمكه چنين فردى مىگويد: بار سفر به قبر پيامبر بستن جايز نيست و دعا نزد قبر حضرت جايز نيست و حتى لجاجت او را بدانجا مىرساند كه مىگويد: دعا كنار قبر حضرت شرك يا كفر است و روى نمودن به قبر بدعت و گمراهى است و زياده ايستادن در كنار قبر و رفت و آمد بهسوى قبر شرك و بدعت است و يا اينكه معتقد است هركس بگويد: قبر حضرت برترينبقعۀ زميناست با وجود اينكه كعبه در زمين است، اين فرد مشرك و گمراه است.
اينگونه نسبت كفر و گمراهى دادن با افراطگرى و عمل كردن بدون بصيرت و تعقل، مخالف سيرۀ سلف صالح رضواناللّٰه عليهم مىباشد.
ولى ما وقتى از قبر يا زيارت قبر يا برترى قبر يا بار سفر بستن به قبر حضرت يا خواندن خداوند و مسألت از او دربرابر قبر سخن مىگوييم مقصودمان، ساكن قبر و يارانش هستند و در اين امر هيچ دونفرى با هم منازعه ندارند و اختلافى بر سر آن نيست؛ چراكه او سيد مرسلين و غيرمرسلين و بهترين خلائق؛ يعنى رسول اعظم و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىباشد. و قبر بدون وجود حضرت چه ارزشى دارد، بلكه مسجد بدون حضرت و شهر مدينه بدون ايشان بلكه ارزش همۀ مسلمانان بدون وجود ايشان چيست؟ كه همۀ مسلمانان اگر رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله و ايمان به او و محبت او و اقرار به شهادتى كه بدون شهادت به او صحيح نيست، اگر همۀ اينها نبود، مسلمانان نبودند و قوام و پيروزى و نجات آنها مطرح نبود.